Ποια 2 μόρια διαλυμένης ουσίας αναμειγνύονται με τον διαλύτη σε ένα διάλυμα προκαλούν σημείο κατάψυξης για να είναι από ό, τι είναι για ίσο όγκο καθαρό;

Το ερώτημα φαίνεται να ρωτάει για το τι διαλύσεις μειώνουν το σημείο κατάψυξης μιας λύσης σε σύγκριση με τον καθαρό διαλύτη.

Εδώ είναι η κατανομή:

* κατάθλιψη σημείου κατάψυξης: Πρόκειται για μια περιεκτική ιδιότητα, που σημαίνει ότι εξαρτάται από τον αριθμό των σωματιδίων διαλυτής ουσίας σε ένα διάλυμα, όχι την ειδική τους ταυτότητα.

* Διαλυμένες ουσίες που χαμηλότερα σημεία κατάψυξης: Οποιαδήποτε διαλυμένη ουσία που διαλύεται σε έναν διαλύτη θα μειώσει το σημείο κατάψυξης. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι τα σωματίδια διαλυτής ουσίας διαταράσσουν το σχηματισμό της δομής κρυσταλλικής πλέγματος του διαλύτη, καθιστώντας πιο δύσκολο για τον διαλύτη να παγώσει.

Παραδείγματα διαλυμάτων:

* Ιωνικές ενώσεις: Χλωριούχο νάτριο (NaCl), βρωμιούχο κάλιο (KBR), κλπ. Αυτά διαχωρίζουν σε ιόντα σε διάλυμα, αυξάνοντας τον αριθμό των σωματιδίων.

* ομοιοπολικές ενώσεις: Ζάχαρη (σακχαρόζη), γλυκόζη, κλπ. Αυτά διαλύονται ως μόρια, αυξάνοντας ακόμα τον αριθμό των σωματιδίων.

Σημαντική σημείωση: Ο βαθμός στον οποίο μειώνεται το σημείο κατάψυξης εξαρτάται από την * μολικότητα * του διαλύματος (γραμμομονείς διαλυμένης ουσίας ανά χιλιόγραμμο διαλύτη). Μια υψηλότερη μολικότητα σημαίνει μεγαλύτερη κατάθλιψη σημείων κατάψυξης.

Ενημερώστε με αν θέλετε ένα συγκεκριμένο παράδειγμα με υπολογισμούς!