Ποια είναι η προέλευση του μετεωρίτη λέξεων;
Ετυμολογία:
* Ελληνικά: Η λέξη προέρχεται από την ελληνική λέξη "meteōros" που σημαίνει "ψηλά στον αέρα" ή "ουράνιο". Αυτός ο όρος χρησιμοποιήθηκε για οποιοδήποτε ουράνιο φαινόμενο, συμπεριλαμβανομένων των αστέγων σκοποβολής, των κομητών και άλλων ατμοσφαιρικών γεγονότων.
* Λατινικά: Η λατινική μορφή της λέξης ήταν "meteora" (πληθυντικός), που έγινε η βάση για τον όρο "meteor" στα αγγλικά.
* Αγγλικά: Το επίθημα "-ite" προστέθηκε στη λέξη "μετεωρίτης" τον 19ο αιώνα, που σημαίνει "πέτρα" ή "βράχο". Αυτή η μετατόπιση αντικατοπτρίζει την καλύτερη κατανόηση των μετεωρίτες ως συμπαγή αντικείμενα που επιβιώνουν τη φλογερή τους κάθοδο στη γη.
Εξέλιξη της έννοιας:
* Αρχικά, ο "μετεωρίτης" σήμαινε απλώς οποιοδήποτε ουράνιο φαινόμενο ορατό στον ουρανό.
* Με την πάροδο του χρόνου, η έννοια μειώθηκε για να αναφέρεται ειδικά στη φωτεινή σειρά του φωτός που προκαλείται από ένα μικρό κομμάτι των συντριμμιών χώρου που καίγονται στην ατμόσφαιρα.
* Τέλος, η λέξη "μετεωρίτη" δημιουργήθηκε για να διακρίνει το στερεό, επιζώντο κομμάτι αυτού του συντριμμιού που χτυπά την επιφάνεια της γης.
Στην ουσία, η λέξη "μετεωρίτη" ενσωματώνει την εξελισσόμενη κατανόησή μας για αυτά τα ουράνια αντικείμενα, αντανακλώντας μια μετάβαση από την προβολή τους ως φευγαλέα ατμοσφαιρικά φαινόμενα για να τα αναγνωρίσουμε ως υπολείμματα του πρώιμου ηλιακού συστήματος.
