Τι είδους βράχος πρέπει να είναι στην επιφάνεια για τη διήθηση;
Εδώ είναι γιατί:
* πορώδες: Αυτό αναφέρεται στην ποσότητα του κενού χώρου μέσα στο βράχο. Οι βράχοι με υψηλό πορώδες, όπως ο ψαμμίτης ή ο ασβεστόλιθος, επιτρέπουν μεγαλύτερη κίνηση του νερού.
* Διαπερατότητα: Αυτό μετρά πόσο εύκολα μπορεί να ρέει το νερό μέσω του βράχου. Οι βράχοι με διασυνδεδεμένους πόρους, όπως χαλίκι ή θραυσμένο υπόστρωμα, είναι πιο διαπερατοί από συμπαγείς, πυκνούς βράχους όπως γρανίτη.
* κατάγματα και αρθρώσεις: Οι ρωγμές και οι ρωγμές σε βράχια παρέχουν μονοπάτια για να μετακινηθούν το νερό, ακόμη και σε πυκνά βράχια.
Παραδείγματα:
* Sandstone: Εξαιρετικά πορώδη και διαπερατή, οπότε το νερό διεισδύει εύκολα.
* ασβεστόλιθο: Συχνά έχει πολλά κατάγματα και σπηλιές, επιτρέποντας σημαντική διήθηση.
* γρανίτης: Το χαμηλό πορώδες και η διαπερατότητα, οπότε η διήθηση του νερού είναι περιορισμένη εκτός εάν υπάρχουν κατάγματα.
Σημαντική σημείωση: Η παρουσία εδάφους πάνω από το βράχο μπορεί επίσης να επηρεάσει σημαντικά τα ποσοστά διήθησης. Το έδαφος, ειδικά αν είναι χαλαρό και αμμώδες, μπορεί να απορροφήσει και να μεταδώσει εύκολα το νερό.
Συνοπτικά, οποιοσδήποτε τύπος βράχου μπορεί να βιώσει διήθηση, αλλά ο ρυθμός και η έκταση θα εξαρτηθούν από το πορώδες, τη διαπερατότητα και την παρουσία των καταγμάτων.