Γιατί οι καλλιέργειες αυξάνονται καλύτερα στο ηφαιστειακό έδαφος;
1. Πλούσια σε θρεπτικά συστατικά:
* Υψηλή σε ορυκτά: Οι ηφαιστειακές εκρήξεις καταθέτουν πληθώρα ορυκτών, συμπεριλαμβανομένου του αζώτου, του φωσφόρου, του καλίου, του ασβεστίου και του μαγνησίου, τα οποία είναι απαραίτητα για την ανάπτυξη των φυτών.
* Οργανική ύλη: Η ηφαιστειακή τέφρα αποσυντίθεται γρήγορα, προσθέτοντας οργανική ύλη στο έδαφος, βελτιώνοντας τη δομή και την κατακράτηση του νερού.
2. Εξαιρετική αποστράγγιση:
* Πορώδης δομή: Η ηφαιστειακή τέφρα δημιουργεί μια πορώδη δομή εδάφους, επιτρέποντας την καλή αποστράγγιση, την πρόληψη της υδραυλικής διάθεσης και την προώθηση της ανάπτυξης των ριζών.
3. Υψηλή κατακράτηση νερού:
* Υψηλή χωρητικότητα ανταλλαγής κατιόντων: Οι Andisols έχουν μεγάλη ικανότητα να κρατούν τα θρεπτικά συστατικά και το νερό, καθιστώντας τα λιγότερο ευαίσθητα στην έκπλυση.
4. Ιδανικό ph:
* ουδέτερο έως ελαφρώς όξινο: Τα ηφαιστειακά εδάφη έχουν συνήθως ουδέτερο έως ελαφρώς όξινο ρΗ, το οποίο είναι ιδανικό για τις περισσότερες καλλιέργειες.
5. Λεπτή υφή:
* Εύκολη διείσδυση ρίζας: Η λεπτή υφή του ηφαιστειακού εδάφους επιτρέπει την εύκολη διείσδυση των ριζών, βοηθώντας στο νερό και την απορρόφηση θρεπτικών ουσιών.
6. Καλός αερισμός:
* Πορώδης δομή: Η πορώδης δομή των ηφαιστειακών εδαφών επιτρέπει επαρκή οξυγόνωση, κρίσιμη για την ανάπτυξη των ριζών και τη συνολική υγεία των φυτών.
Ωστόσο, υπάρχουν μερικές σκέψεις:
* Διαθεσιμότητα θρεπτικών ουσιών: Ενώ το ηφαιστειακό έδαφος είναι πλούσιο σε θρεπτικά συστατικά, μερικά μπορούν να κλειδωθούν και να μην είναι διαθέσιμα σε φυτά στην ακατέργαστη μορφή τους.
* διάβρωση: Τα ηφαιστειακά εδάφη μπορούν να είναι επιρρεπή σε διάβρωση, ειδικά σε απότομες πλαγιές.
Συμπερασματικά, ο συνδυασμός πλούσιων θρεπτικών ουσιών, εξαιρετικής αποστράγγισης, υψηλής κατακράτησης νερού, ιδανικού pH, λεπτής υφής και καλού αερισμού καθιστά τα ηφαιστειακά εδάφη εξαιρετικά παραγωγικά για τις καλλιέργειες. Αυτό εξηγεί γιατί οι αγρότες έχουν επιδιώξει παραδοσιακά τις ηφαιστειακές περιοχές για τη γεωργία.
