Ποιος επιβεβαίωσε την ηλιοκεντρική θεωρία;
* Nicolaus copernicus (1473-1543): Ο Copernicus πρότεινε το ηλιοκεντρικό μοντέλο στο βιβλίο του "De Revolutionibus Orbium Coelestium" (στις επαναστάσεις των ουράνιων σφαιρών). Ενώ το μοντέλο του δεν ήταν απολύτως ακριβές, έθεσε τις βάσεις για τους μελλοντικούς αστρονόμους.
* Galileo Galilei (1564-1642): Οι παρατηρήσεις του Galileo με το τηλεσκόπιο του παρείχαν ισχυρά στοιχεία για το ηλιοκεντρικό μοντέλο. Παρατήρησε τις φάσεις της Αφροδίτης, που θα μπορούσε να εξηγηθεί μόνο αν η Αφροδίτη περιστρέφεται γύρω από τον Ήλιο. Παρατήρησε επίσης τα φεγγάρια του Δία, αποδεικνύοντας ότι δεν περιστρέφονται όλα τα ουράνια σώματα γύρω από τη γη.
* Johannes Kepler (1571-1630): Ο Kepler ήταν σύγχρονος του Galileo και ανέπτυξε τρεις νόμους πλανητικής κίνησης που περιγράφουν με ακρίβεια τις ελλειπτικές τροχιές των πλανητών γύρω από τον ήλιο. Αυτοί οι νόμοι ήταν απαραίτητοι για την κατανόηση του ηλιοκεντρικού μοντέλου.
* Isaac Newton (1643-1727): Ο νόμος της καθολικής βαρύτητας του Νεύτωνα παρείχε το θεωρητικό θεμέλιο για το ηλιοκεντρικό μοντέλο, εξηγώντας γιατί οι πλανήτες περιστρέφονται γύρω από τον Ήλιο.
Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι:
* Η Καθολική Εκκλησία αντιτάχθηκε αρχικά στην ηλιοκεντρική θεωρία, αλλά τελικά αποδέχτηκε το μοντέλο.
* Το ηλιοκεντρικό μοντέλο δεν αγκαλιάστηκε πλήρως μέχρι τον 18ο και 19ο αιώνα με εξελίξεις στην παρατήρηση, τον υπολογισμό και την επιστημονική κατανόηση.
Έτσι, δεν πρόκειται για ένα μόνο άτομο που επιβεβαιώνει την ηλιοκεντρική θεωρία, αλλά μια σειρά ατόμων που βασίζονται στο έργο του άλλου και συμβάλλουν στη σταδιακή αποδοχή του.
