Εδώ είναι ο τρόπος με τον οποίο οι ιοί απενεργοποιούν το ανοσοποιητικό σύστημα, προκαλώντας καρκίνο
Ενεργοποίηση ογκογονιδίων: Μερικοί ιοί μεταφέρουν ογκογόνα, τα οποία είναι γονίδια που μπορούν να μετατρέψουν τα φυσιολογικά κύτταρα σε καρκινικά. Όταν ένας ιός μολύνει ένα κύτταρο, τα ογκογόνα του μπορούν να ενσωματωθούν στο DNA του κυττάρου. Αυτά τα ογκογόνα μπορούν να διαταράξουν την κανονική κυτταρική ανάπτυξη και διαίρεση, προωθώντας την ανάπτυξη του καρκίνου. Παραδείγματα ιών με ογκογονίδια περιλαμβάνουν ανθρώπινο θηλόμοιο (HPV), ιό ηπατίτιδας Β (HBV) και ιό Epstein-Barr (EBV).
Καταστολή ανοσοποιητικού: Οι ιοί μπορούν επίσης να καταστέλλουν τη δραστηριότητα του ανοσοποιητικού συστήματος, καθιστώντας το λιγότερο αποτελεσματικό στην ανίχνευση και εξάλειψη των καρκινικών κυττάρων. Αυτό μπορεί να δημιουργήσει ένα περιβάλλον που ευνοεί την ανάπτυξη και την εξέλιξη του καρκίνου. Για παράδειγμα, ο ιός HIV, ο οποίος προκαλεί AIDS, αποδυναμώνει το ανοσοποιητικό σύστημα με στόχευση και καταστροφή ορισμένων λευκών αιμοσφαιρίων που είναι κρίσιμα για την ανοσολογική άμυνα.
Μοριακή μίμηση: Ορισμένοι ιοί μπορούν να παράγουν πρωτεΐνες που μοιάζουν με φυσιολογικές ανθρώπινες πρωτεΐνες. Αυτή η ομοιότητα μπορεί να προκαλέσει σύγχυση στο ανοσοποιητικό σύστημα, οδηγώντας σε ένα φαινόμενο που ονομάζεται μοριακή μίμηση. Το ανοσοποιητικό σύστημα, που δεν μπορεί να διακρίνει μεταξύ των ιικών πρωτεϊνών και των φυσιολογικών ανθρώπινων πρωτεϊνών, μπορεί να επιτεθεί λανθασμένα υγιή κύτταρα, προκαλώντας αυτοάνοσες διαταραχές και ενδεχομένως αυξάνοντας τον κίνδυνο ανάπτυξης του καρκίνου.
Χρόνια φλεγμονή: Οι επίμονες ιογενείς λοιμώξεις μπορούν να οδηγήσουν σε χρόνια φλεγμονή, η οποία σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο καρκίνου. Η φλεγμονή περιλαμβάνει την απελευθέρωση διαφόρων κυτοκινών και φλεγμονωδών μεσολαβητών που μπορούν να βλάψουν τα κύτταρα και να διαταράξουν την κανονική αρχιτεκτονική ιστού. Η χρόνια φλεγμονή μπορεί να δημιουργήσει ένα ευνοϊκό περιβάλλον για την ανάπτυξη και την εξέλιξη των καρκινικών κυττάρων.
αστάθεια γονιδιώματος: Μερικοί ιοί μπορούν να προκαλέσουν γονιδιωματική αστάθεια, οδηγώντας σε μεταλλάξεις και χρωμοσωμικές αλλοιώσεις που μπορούν να οδηγήσουν την ανάπτυξη του καρκίνου. Οι ιικές πρωτεΐνες ή συστατικά μπορούν να αλληλεπιδρούν με τους μηχανισμούς επισκευής κυτταρικού DNA, με αποτέλεσμα τη συσσώρευση βλάβης του DNA και αυξημένο κίνδυνο μεταλλάξεων που προάγουν τον καρκίνο.
Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι ενώ ορισμένοι ιοί σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο καρκίνου, δεν έχουν ως αποτέλεσμα όλες οι ιογενείς λοιμώξεις σε καρκίνο. Η ανάπτυξη του καρκίνου είναι μια πολύπλοκη διαδικασία που επηρεάζεται από πολλαπλούς παράγοντες, συμπεριλαμβανομένης της ατομικής γενετικής ευαισθησίας, της ανοσοαπόκρισης και των περιβαλλοντικών εκθέσεων.