Ποιος εφευρέθηκε η αιτία και το αποτέλεσμα;

Η έννοια της αιτίας και του αποτελέσματος δεν είναι κάτι που "εφευρέθηκε" από ένα άτομο. Είναι μια θεμελιώδη αρχή για το πώς κατανοούμε τον κόσμο και έχει αναγνωριστεί και χρησιμοποιηθεί σε όλη την ανθρώπινη ιστορία.

Εδώ είναι γιατί:

* Είναι εγγενές στη σκέψη μας: Φυσικά προσπαθούμε να καταλάβουμε γιατί συμβαίνουν τα πράγματα. Ακόμη και τα μικρά παιδιά καταλαβαίνουν ότι η ώθηση ενός παιχνιδιού το κάνει να κινείται, επιδεικνύοντας μια βασική κατανόηση της αιτίας και του αποτελέσματος.

* Είναι ριζωμένο στη γλώσσα μας: Οι γλώσσες σε όλο τον κόσμο έχουν λόγια και γραμματικές δομές που αντικατοπτρίζουν την έννοια της αιτίας και του αποτελέσματος. Για παράδειγμα, χρησιμοποιούμε λέξεις όπως "επειδή" και "επομένως" για να συνδέσουμε τα συμβάντα.

* Είναι η βάση της επιστημονικής σκέψης: Η επιστημονική μέθοδος βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στον εντοπισμό σχέσεων αιτίας και αποτελέσματος για τη δοκιμή υποθέσεων και την κατανόηση του κόσμου.

Ως εκ τούτου, αντί ενός ενιαίου εφευρέτη, μπορούμε να πούμε ότι η έννοια της αιτίας και του αποτελέσματος είναι προϊόν της έμφυτης ανθρώπινης ικανότητάς μας να λογικά και να κατανοήσουμε τον κόσμο γύρω μας.

φιλόσοφοι που συνέβαλαν στην επίσημη του:

Ενώ κανείς δεν το "εφευρέθηκε", φιλόσοφοι όπως Αριστοτέλης και David Hume συνέβαλε σημαντικά στην κατανόηση και την ανάπτυξή του.

* Αριστοτέλης επισημοποίησε την ιδέα της αιτίας και του αποτελέσματος στα γραπτά του, καθορίζοντας τέσσερις τύπους αιτίων:υλικό, επίσημο, αποτελεσματικό και τελικό.

* David Hume Έθεσε σημαντικά ερωτήματα σχετικά με τη φύση της αιτιώδους συνάφειας, υποστηρίζοντας ότι μπορούμε μόνο να παρατηρήσουμε τη συσχέτιση, όχι απαραίτητα μια άμεση αιτιώδη αιτιώδη σχέση.

Έτσι, ενώ η ίδια η έννοια είναι αρχαία, αυτοί οι στοχαστές βοήθησαν να διαμορφώσουμε πώς σκεφτόμαστε και συζητούμε την αιτία και το αποτέλεσμα.