Πώς ανακάλυψε η Avery ότι το υλικό που είναι υπεύθυνο για τον μετασχηματισμό στα βακτήρια WS DNA;
φόντο:
* Μετασχηματισμός: Το 1928, ο Frederick Griffith παρατήρησε ότι ένα αβλαβές στέλεχος βακτηρίων (στέλεχος R) θα μπορούσε να μετατραπεί σε ένα θανατηφόρο στέλεχος (S στέλεχος) εκθέτοντάς το σε βακτηρίδια που έχουν υποστεί θερμότητα. Αυτό υποδηλώνει ότι κάποια ουσία από το στέλεχος των νεκρών ήταν υπεύθυνη για την αλλαγή του στελέχους R.
* Η αναζήτηση του παράγοντα μετασχηματισμού: Το ερώτημα ήταν, ποιος ήταν αυτός ο μετασχηματισμός; Πολλοί επιστήμονες πίστευαν ότι ήταν πρωτεΐνη, δεδομένης της πολυπλοκότητας των πρωτεϊνών και των διαφορετικών ρόλων τους.
Πείραμα της Avery:
1. Απομόνωση των εξαρτημάτων: Η Avery και η ομάδα του εξήγαγαν διαφορετικά συστατικά από τα βακτηρίδια του στελέχους S που έχουν υποστεί θερμότητα, συμπεριλαμβανομένων των πρωτεϊνών, των λιπιδίων, των υδατανθράκων και του DNA.
2. Δοκιμή για μετασχηματισμό: Στη συνέχεια επεξεργάστηκαν μεμονωμένα ζωντανά βακτήρια στελέχους R με κάθε ένα από αυτά τα απομονωμένα συστατικά και παρατηρήθηκαν κατά πόσο συνέβη ο μετασχηματισμός.
3. DNA ως κλειδί: Ανακάλυψαν ότι μόνο όταν ήταν παρόν το DNA, τα βακτηρίδια του στελέχους R μετασχηματίζονται στο στέλεχος S.
4. Εξάλειψη άλλων δυνατοτήτων: Ο Avery και η ομάδα του πήγαν περαιτέρω για να αποκλείσουν άλλους πιθανούς μετασχηματιστικούς πράκτορες:
* Χρησιμοποίησαν ένζυμα για να σπάσουν τις πρωτεΐνες, το RNA και άλλα συστατικά, αλλά ο μετασχηματισμός εξακολουθούσε να εμφανίζεται όσο το DNA παρέμεινε άθικτο.
* Χρησιμοποιούσαν χημικά για να απομακρύνουν τα ίχνη άλλων εξαρτημάτων από το DNA, αλλά εξακολουθούσαν να παρατηρήθηκαν μετασχηματισμός.
* Αναλύουν προσεκτικά το καθαρισμένο DNA και δεν βρήκαν στοιχεία μόλυνσης πρωτεϊνών.
Συμπέρασμα:
Μέσα από τα σχολαστικά πειράματά τους, ο Avery και οι συνάδελφοί του έδωσαν πειστικές αποδείξεις ότι το DNA ήταν το μόριο που ήταν υπεύθυνο για τον μετασχηματισμό σε βακτήρια. Αυτή η ανακάλυψη ήταν ένα επιτεύγμα ορόσημο στον τομέα της γενετικής, επαναλαμβάνοντας την κατανόησή μας για την κληρονομιά και ανοίγοντας το δρόμο για μελλοντικές ανακαλύψεις στη μοριακή βιολογία.
Σημαντική σημείωση: Αυτό το πείραμα συναντήθηκε αρχικά με κάποιο σκεπτικισμό, όπως πολλοί επιστήμονες εκείνη την εποχή εξακολουθούσαν να πιστεύουν ότι η πρωτεΐνη ήταν το γενετικό υλικό. Ωστόσο, η επακόλουθη έρευνα από άλλους επιστήμονες, ιδιαίτερα το διάσημο πείραμα Hershey-Chase, ενίσχυσε περαιτέρω το ρόλο του DNA ως γενετικού υλικού.
