Πώς κινούνται τα μικρά μόρια οξυγόνου και διοξειδίου του άνθρακα μέσω κυτταρικής μεμβράνης;
* κλίση συγκέντρωσης: Το οξυγόνο έχει υψηλότερη συγκέντρωση έξω από το κύτταρο από ό, τι στο εσωτερικό, ενώ το διοξείδιο του άνθρακα έχει υψηλότερη συγκέντρωση μέσα στο κύτταρο από το εξωτερικό. Αυτή η διαφορά στη συγκέντρωση δημιουργεί βαθμίδα συγκέντρωσης.
* Παθητική κίνηση: Επειδή η κυτταρική μεμβράνη είναι επιλεκτικά διαπερατή, το οξυγόνο και το διοξείδιο του άνθρακα μπορεί να περάσει ελεύθερα μέσω της διπλοστοιβάδας φωσφολιπιδίου χωρίς την ανάγκη για οποιαδήποτε ενέργεια ή βοήθεια πρωτεΐνης. Απλώς μετακινούνται προς τα κάτω τη βαθμίδα συγκέντρωσης, από την περιοχή υψηλότερης συγκέντρωσης στην περιοχή χαμηλότερης συγκέντρωσης.
* Διαλυτότητα λιπιδίων: Το οξυγόνο και το διοξείδιο του άνθρακα είναι τόσο μικρά όσο και μη πολικά, γεγονός που τα καθιστά διαλυτά στη λιπιδική διπλοστοιβάδα της κυτταρικής μεμβράνης. Αυτό τους επιτρέπει να περνούν εύκολα μέσω της μεμβράνης χωρίς να αλληλεπιδρούν με τις ομάδες πολικών κεφαλών των φωσφολιπιδίων.
Συνοπτικά:
* απλή διάχυση: Το οξυγόνο και το διοξείδιο του άνθρακα μετακινούνται κατά μήκος της κυτταρικής μεμβράνης απευθείας μέσω της διπλής στιβάδας φωσφολιπιδίου.
* κλίση συγκέντρωσης: Η κίνηση οδηγείται από τη διαφορά στη συγκέντρωση των αερίων κατά μήκος της μεμβράνης.
* Διαλυτότητα λιπιδίων: Το μικρό τους μέγεθος και η μη πολική φύση τους επιτρέπει να διαλύονται εύκολα στη λιπιδική διπλοστιβάδα.
Αυτή η διαδικασία είναι ζωτικής σημασίας για την κυτταρική αναπνοή και τη συνολική επιβίωση του κυττάρου. Το οξυγόνο είναι απαραίτητο για την κυτταρική αναπνοή και το διοξείδιο του άνθρακα είναι ένα υποπροϊόν της διαδικασίας.
