Μήπως ένα μη μέταλλο δίνει μακριά ηλεκτρόνια σε χημική αντίδραση;

Όχι, μη μέταλλα γενικά κέρδος Τα ηλεκτρόνια σε χημικές αντιδράσεις, μην τα δίνουν μακριά. Εδώ είναι γιατί:

* Ηλεκτροργατιστικότητα: Τα μη μέταλλα έχουν υψηλότερη ηλεκτροαρνητικότητα από τα μέταλλα. Η ηλεκτροαρνητικότητα είναι η ικανότητα ενός ατόμου να προσελκύει ηλεκτρόνια προς τον εαυτό του.

* ηλεκτρόνια σθένους: Τα μη μέταλλα έχουν συνήθως σχεδόν πλήρη εξωτερικά κελύφη ηλεκτρονίων. Θέλουν να επιτύχουν μια σταθερή διαμόρφωση με οκτώ ηλεκτρόνια στο εξωτερικό κέλυφος τους (Octet Rule). Η απόκτηση ηλεκτρονίων τους βοηθά να το επιτύχουν.

* Σχηματισμός ανιόντων: Όταν τα μη μέταλλα κερδίζουν ηλεκτρόνια, σχηματίζουν αρνητικά φορτισμένα ιόντα που ονομάζονται ανιόντα.

Παράδειγμα:

Εξετάστε την αντίδραση μεταξύ νατρίου (μέταλλο) και χλωρίου (μη μέταλλο) για να σχηματίσετε χλωριούχο νάτριο (NaCl):

* Το νάτριο (Na) έχει ένα ηλεκτρόνιο στο εξωτερικό του κέλυφος και τείνει να το χάσει για να γίνει ένα θετικά φορτισμένο ιόν (Na+).

* Το χλώριο (CL) έχει επτά ηλεκτρόνια στο εξωτερικό κέλυφος του και τείνει να κερδίσει ένα ηλεκτρόνιο για να γίνει ένα αρνητικά φορτισμένο ιόν (Cl-).

Σε αυτή την αντίδραση, το μη μεταλλικό χλώριο κερδίζει ένα ηλεκτρόνιο από το μεταλλικό νάτριο, σχηματίζοντας έναν ιοντικό δεσμό μεταξύ τους.

Εξαιρέσεις:

Ενώ τα μη μέταλλα συνήθως κερδίζουν ηλεκτρόνια, υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις. Για παράδειγμα, σε ορισμένες αντιδράσεις, τα μη μέταλλα μπορούν να μοιράζονται ηλεκτρόνια με άλλα μη μέταλλα, σχηματίζοντας ομοιοπολικούς δεσμούς.