Ο μοριακός όγκος για CO2 και HCL είναι 22.262 LMOL 22.244 Γιατί αυτοί οι όγκοι αυτοί ελαφρώς μικρότεροι από το ιδανικό του 22.4 lmol;
Πραγματικά αέρια έναντι ιδανικών αερίων
* Ιδανικές υποθέσεις αερίου: Οι ιδανικοί νόμοι περί αερίου υποθέτουν ότι τα μόρια αερίου δεν έχουν όγκο και δεν υπάρχουν ενδομοριακές δυνάμεις. Στην πραγματικότητα, αυτές οι υποθέσεις δεν είναι απολύτως αληθινές.
* Πραγματικές αποκλίσεις αερίου: Τα πραγματικά μόρια αερίου έχουν πεπερασμένο όγκο και βιώνουν ενδομοριακές δυνάμεις (όπως οι δυνάμεις van der Waals).
Γιατί οι CO2 και HCL αποκλίνουν
* Διαμοριακές δυνάμεις: Τόσο το CO2 όσο και το HCl έχουν αδύναμες διαμοριακές δυνάμεις. Ενώ το CO2 είναι κυρίως μη πολικό, μπορεί να έχει προσωρινά δίπολα λόγω της κίνησης των ηλεκτρονίων. Το HCl έχει μόνιμο δίπολο λόγω της διαφοράς στην ηλεκτροαρνητικότητα μεταξύ υδρογόνου και χλωρίου. Αυτές οι δυνάμεις αναγκάζουν τα μόρια να προσελκύσουν ο ένας τον άλλον, μειώνοντας ελαφρώς τον όγκο που καταλαμβάνουν.
* Μοριακός όγκος: Αν και σχετικά μικρά, τα μόρια των CO2 και HCL καταλαμβάνουν έναν πεπερασμένο τόμο. Αυτός ο όγκος δεν είναι αμελητέος σε σύγκριση με τον συνολικό όγκο, ιδιαίτερα σε υψηλότερες πιέσεις.
Συμπέρασμα
Οι μικρές αποκλίσεις στους μοριακούς όγκους των CO2 και HCL από την ιδανική τιμή αερίου οφείλονται στις συνδυασμένες επιδράσεις των διαμοριακών δυνάμεων και του μοριακού όγκου. Αυτές οι αποκλίσεις γίνονται πιο σημαντικές σε υψηλότερες πιέσεις και χαμηλότερες θερμοκρασίες.