Πώς το νερό γίνεται πολικό μόριο;
1. Το οξυγόνο είναι πιο ηλεκτροαρνητικό από το υδρογόνο, που σημαίνει ότι έχει ισχυρότερη έλξη σε κοινόχρηστα ηλεκτρόνια. Αυτό σημαίνει ότι τα κοινόχρηστα ηλεκτρόνια στους δεσμούς O-H περνούν περισσότερο χρόνο πιο κοντά στο άτομο οξυγόνου.
2. Μερικές χρεώσεις: Ως αποτέλεσμα αυτής της άνισης κοινής χρήσης, το άτομο οξυγόνου αναπτύσσει ένα μερικό αρνητικό φορτίο (δ-) , ενώ κάθε άτομο υδρογόνου αναπτύσσει ένα μερικό θετικό φορτίο (δ+) .
3. λυγισμένο σχήμα: Η μοριακή γεωμετρία του νερού είναι λυγισμένη (όπως ένα σχήμα V), με τα δύο άτομα υδρογόνου υπό γωνία. Αυτό το σχήμα συμβάλλει περαιτέρω στον διαχωρισμό του φορτίου, καθιστώντας τη μία πλευρά του μορίου πιο αρνητική και την άλλη πλευρά πιο θετική.
4. Διπολική στιγμή: Ο διαχωρισμός του φορτίου δημιουργεί μια διπολική στιγμή Στο μόριο του νερού, με το άτομο οξυγόνου να ενεργεί ως αρνητικός πόλος και τα άτομα υδρογόνου που λειτουργούν ως θετικός πόλος.
Συνοπτικά:
* Μη εξής κοινή χρήση ηλεκτρονίων Λόγω της υψηλότερης ηλεκτροαρνητικότητας του οξυγόνου.
* Μερικές χρεώσεις ανάπτυξη στα άτομα οξυγόνου και υδρογόνου.
* λυγισμένο μοριακό σχήμα ενίσχυση του διαχωρισμού φορτίου.
Αυτοί οι παράγοντες συνδυάζονται για να δημιουργήσουν ένα πολικό μόριο με ξεχωριστό θετικό και αρνητικό τέλος. Αυτή η πολικότητα είναι απαραίτητη για πολλές από τις μοναδικές ιδιότητες του νερού, όπως η ικανότητά του να διαλύει πολλές ουσίες, να ενεργεί ως διαλύτης και να σχηματίζει δεσμούς υδρογόνου με άλλα μόρια.
