Ποιος είναι ο επιστημονικός ορισμός της λέξης οξέος;

Ο επιστημονικός ορισμός ενός οξέος είναι μια ουσία που δωρίζει πρωτόνια (H+) Όταν διαλύεται σε νερό. Αυτός ο ορισμός είναι γνωστός ως ο ορισμός του Brønsted-Lowry .

Εδώ είναι μια κατανομή:

* Δωρητής πρωτονίων: Τα οξέα απελευθερώνουν ιόντα υδρογόνου (Η+), τα οποία είναι ουσιαστικά πρωτόνια.

* νερό: Τα οξέα τυπικά δείχνουν τις όξινες τους ιδιότητες όταν διαλύονται σε νερό. Τα μόρια του νερού δέχονται τα πρωτόνια, οδηγώντας σε αύξηση της συγκέντρωσης ιόντων υδρονίου (Η3Ο+).

* ph: Τα διαλύματα με υψηλότερη συγκέντρωση ιόντων Η+ θεωρούνται όξινα και έχουν χαμηλότερη τιμή ρΗ (μικρότερη από 7).

Άλλα σημαντικά σημεία που πρέπει να θυμάστε:

* Ορισμός Arrhenius: Ένας προηγούμενος ορισμός ενός οξέος ως ουσία που παράγει ιόντα υδρογόνου (Η+) όταν διαλύεται σε νερό. Αυτός ο ορισμός είναι λιγότερο περιφερειακός από τον ορισμό του Brønsted-Lowry.

* Ορισμός Lewis: Ένας ευρύτερος ορισμός που ορίζει τα οξέα ως δέκτες ζεύγους ηλεκτρονίων.

Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι ο ορισμός του Brønsted-Lowry είναι ο πιο ευρέως αποδεκτός και χρησιμοποιείται στη χημεία σήμερα.