Τι αποτέλεσμα έχει η θερμοκρασία στη διαλυτότητα μιας στερεής διαλελυμένης ουσίας σε υγρό διαλύτη;
Γενικός κανόνας: Για τις περισσότερες στερεές διαλύσεις, η αύξηση της θερμοκρασίας αυξάνει τη διαλυτότητα τους σε υγρό διαλύτη.
Επεξήγηση:
* Κινητική ενέργεια: Όταν αυξάνετε τη θερμοκρασία ενός διαλύματος, αυξάνετε την κινητική ενέργεια τόσο των μορίων του διαλύτη όσο και των σωματιδίων διαλυμένης ουσίας. Αυτό σημαίνει ότι κινούνται ταχύτερα και συγκρούονται συχνότερα.
* Σπάζοντας τις διαμοριακές δυνάμεις: Η αυξημένη κινητική ενέργεια βοηθά στην αντιμετώπιση των διαμοριακών δυνάμεων (όπως η δέσμευση υδρογόνου, οι αλληλεπιδράσεις διπολικής-δίπολης ή οι δυνάμεις διασποράς του Λονδίνου) που συγκρατούν τα σωματίδια διαλυτής ουσίας μαζί στη στερεά κατάσταση.
* Διαδικασία διάλυσης: Καθώς τα σωματίδια διαλυμένης ουσίας απομακρύνονται μεταξύ τους, μπορούν να αλληλεπιδρούν ευκολότερα με τα μόρια του διαλύτη και να περιβάλλονται από αυτά (διαλυτοποίηση). Αυτή η διαδικασία οδηγεί σε αύξηση της ποσότητας διαλυμένης ουσίας που μπορεί να διαλυθεί.
Σημαντικές εκτιμήσεις:
* Εξαιρέσεις: Υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις σε αυτόν τον γενικό κανόνα. Για παράδειγμα, η διαλυτότητα ορισμένων αερίων μειώνεται με την αύξηση της θερμοκρασίας.
* πολικότητα: Η φύση της διαλυμένης ουσίας και του διαλύτη παίζει επίσης ρόλο. Οι πολικές διαλυμένες ουσίες τείνουν να διαλύονται καλύτερα σε πολικούς διαλύτες και οι μη πολικές διαλυμένες ουσίες διαλύονται καλύτερα σε μη πολικούς διαλύτες.
* Κορεσμός: Ακόμη και σε υψηλότερες θερμοκρασίες, υπάρχει ένα όριο για το πόσο διαλυμένη ουσία μπορεί να διαλυθεί σε ένα δεδομένο διαλύτη. Αυτό ονομάζεται σημείο κορεσμού.
Συνοπτικά: Γενικά, η αύξηση της θερμοκρασίας ενός διαλύματος επιτρέπει τη διάλυση πιο σταθερής διαλυμένης ουσίας, καθώς η αυξημένη κινητική ενέργεια βοηθά στην υπέρβαση των διαμοριακών δυνάμεων και προάγει τη διαλυτοποίηση. Ωστόσο, να έχετε κατά νου τις εξαιρέσεις και την επιρροή της πολικότητας.
