Πόσο σε σύγκριση με τα σημεία τήξης των ιοντικών ενώσεων μοριακών στερεών τείνουν να είναι;

Τα μοριακά στερεά τείνουν να έχουν σημαντικά χαμηλότερα σημεία τήξης σε σύγκριση με ιοντικές ενώσεις. Εδώ είναι γιατί:

* Διαμοριακές δυνάμεις: Τα μοριακά στερεά συγκρατούνται από σχετικά αδύναμες διαμοριακές δυνάμεις (όπως οι δυνάμεις van der Waals, η σύνδεση υδρογόνου ή οι αλληλεπιδράσεις διπολικής διπολικής). Αυτές οι δυνάμεις είναι πολύ πιο αδύναμες από τις ηλεκτροστατικές δυνάμεις που συγκρατούν τα ιόντα σε ιοντικές ενώσεις.

* Ιονική σύνδεση: Οι ιοντικές ενώσεις συγκρατούνται από ισχυρά ηλεκτροστατικά αξιοθέατα μεταξύ των αντιθέτων φορτισμένων ιόντων. Αυτές οι δυνάμεις απαιτούν μεγάλη ενέργεια για να ξεπεραστεί, με αποτέλεσμα τα υψηλά σημεία τήξης.

Παράδειγμα:

* Χλωριούχο νάτριο (NaCl): Μια ιοντική ένωση με σημείο τήξης 801 ° C.

* νερό (h₂o): Ένα μοριακό στερεό με σημείο τήξης 0 ° C.

Συνοπτικά:

* Ιωνικές ενώσεις: Υψηλά σημεία τήξης λόγω ισχυρών ηλεκτροστατικών αλληλεπιδράσεων.

* Μοριακά στερεά: Χαμηλά σημεία τήξης λόγω ασθενέστερων διαμοριακών δυνάμεων.