Ποια είναι τα άτομα που εμπλέκονται στην ομοιοπολική συγκόλληση;
Εδώ είναι γιατί:
* Ηλεκτροργατιστικότητα: Τα μη μέταλλα έχουν υψηλή ηλεκτροαρνητικότητα, που σημαίνει ότι έχουν ισχυρή έλξη για τα ηλεκτρόνια. Αυτό τους καθιστά λιγότερο πιθανό να εγκαταλείψουν τα ηλεκτρόνια για να σχηματίσουν ιοντικούς δεσμούς.
* Κοινή χρήση ηλεκτρόνων: Αντί να μεταφέρουν ηλεκτρόνια, τα μη μέταλλα μοιράζονται ηλεκτρόνια για να επιτύχουν ένα σταθερό οκτάτο (8 ηλεκτρόνια) στο εξωτερικό τους κέλυφος. Αυτή η κοινή χρήση δημιουργεί έναν ομοιοπολικό δεσμό.
Παραδείγματα ατόμων που εμπλέκονται στην ομοιοπολική σύνδεση:
* υδρογόνο (h): Σχηματίζει ομοιοπολικούς δεσμούς με άλλα άτομα υδρογόνου (Η-Η) και με μη μέταλλα όπως το οξυγόνο (H-O) και τον άνθρακα (C-H).
* οξυγόνο (o): Σχηματίζει ομοιοπολικούς δεσμούς με τον εαυτό του (o =o) και με άλλα μη μέταλλα όπως ο άνθρακας (c =o).
* άνθρακα (c): Σχηματίζει ομοιοπολικούς δεσμούς με πολλά άλλα μη μέταλλα, συμπεριλαμβανομένου του υδρογόνου, του οξυγόνου και του αζώτου.
* αζώτου (n): Σχηματίζει ομοιοπολικούς δεσμούς με τον εαυτό του (N =N) και με άλλα μη μέταλλα όπως το υδρογόνο (N-H) και το οξυγόνο (N-O).
Key Takeaway: Οι ομοιοπολικοί δεσμοί εμφανίζονται κυρίως μεταξύ των μη μετάλλων, καθώς μοιράζονται ηλεκτρόνια για να επιτευχθούν σταθερή διαμόρφωση ηλεκτρονίων.
