Τι μετατρέπεται το οξύ μετά από το νερό;
Ισχυρά οξέα:
* Πλήρης διάσταση: Ισχυρά οξέα όπως το υδροχλωρικό οξύ (HCl) ή το θειικό οξύ (H₂so₄) διαχωρίζονται πλήρως στο νερό. Αυτό σημαίνει ότι καταρρέουν σε ιόντα:
* ιόντα υδρογόνου (Η+) :Αυτά είναι υπεύθυνα για την όξινη φύση.
* Anions :Το υπόλοιπο μέρος του οξέος μορίου καθίσταται αρνητικά φορτισμένο (π.χ. cl- για HCl, so₄²⁻ για h₂so₄).
* ουσιαστικά, "εξαφανίζονται" ως αρχική μορφή μορίου τους και υπάρχουν ως ιόντα στο νερό.
αδύναμα οξέα:
* Μερική διάσπαση: Τα αδύναμα οξέα όπως το οξικό οξύ (CH₃COOH) διαχωρίζονται μόνο εν μέρει στο νερό. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει ισορροπία μεταξύ των αρχικών μορίων οξέος και των ιόντων τους.
* Μείγμα μορίων και ιόντων: Το νερό θα περιέχει ένα μείγμα των μη κινητοποιημένων μορίων οξέος και των διαχωρισμένων ιόντων (Η+ και του αντίστοιχου ανιόντος).
Σημαντικές εκτιμήσεις:
* Συγκέντρωση: Η συγκέντρωση του οξέος θα επηρεάσει την έκταση της διάστασης. Ένα πιο συγκεντρωμένο οξύ θα έχει περισσότερα ιόντα.
* Θερμοκρασία: Η αύξηση της θερμοκρασίας αυξάνει γενικά τη διάσπαση τόσο των ισχυρών όσο και των ασθενών οξέων.
* Αντίδραση με νερό: Ορισμένα οξέα αντιδρούν με νερό για να σχηματίσουν νέες ενώσεις. Για παράδειγμα, το διοξείδιο του άνθρακα (CO₂) διαλύεται στο νερό για να σχηματίσει ανθρακικό οξύ (H₂Co₃), το οποίο στη συνέχεια διαχωρίζεται εν μέρει.
Συνοψίζοντας:
* Τα ισχυρά οξέα ουσιαστικά εξαφανίζονται ως μόρια και γίνονται ιόντα στο νερό.
* Τα αδύναμα οξέα υπάρχουν ως μείγμα μορίων και ιόντων σε νερό.
Είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι τα οξέα εξακολουθούν να υπάρχουν στο νερό, ακόμη και αν έχουν διαχωριστεί σε ιόντα. Η οξύτητα τους παραμένει και μπορούν ακόμα να αντιδράσουν με άλλες ουσίες.
