Για την ιδανική δύναμη του αερίου έλξης μεταξύ μορίων;
Εδώ είναι γιατί:
* Ιδανικές υποθέσεις αερίου: Το ιδανικό μοντέλο αερίου βασίζεται σε αρκετές απλουστευτικές υποθέσεις, όπως:
* Δεν υπάρχουν διαμοριακές δυνάμεις: Τα μόρια υποτίθεται ότι δεν αλληλεπιδρούν μεταξύ τους εκτός από τις απόλυτα ελαστικές συγκρούσεις.
* Μάζες σημείων: Τα μόρια αντιμετωπίζονται ως σημειακές μάζες χωρίς όγκο.
* Πραγματικότητα έναντι ιδεαλοποίησης: Στην πραγματικότητα, όλα τα αέρια έχουν κάποιο επίπεδο διαμοριακής έλξης, ακόμα και αν είναι αδύναμο. Ωστόσο, το ιδανικό μοντέλο αερίου λειτουργεί καλά για πολλά πραγματικά αέρια σε χαμηλές πιέσεις και υψηλές θερμοκρασίες. Υπό αυτές τις συνθήκες, η μέση απόσταση μεταξύ των μορίων είναι μεγάλη, ελαχιστοποιώντας την επίδραση των διαμοριακών δυνάμεων.
Γιατί οι δυνάμεις παραμέλησης απλοποιούν τους υπολογισμούς:
* Απλές εξισώσεις: Η παραμέληση των διαμοριακών δυνάμεων μας επιτρέπει να χρησιμοποιούμε απλές και κομψές εξισώσεις όπως ο ιδανικός νόμος για το αέριο (PV =NRT) για να περιγράψουμε τη συμπεριφορά του αερίου.
* Ευκολότερη ανάλυση: Χωρίς την πολυπλοκότητα των διαμοριακών αλληλεπιδράσεων, η συμπεριφορά των αερίων γίνεται ευκολότερη στην πρόβλεψη και την ανάλυση.
Όταν το ιδανικό μοντέλο αερίου διασπάται:
* Υψηλές πιέσεις και χαμηλές θερμοκρασίες: Σε υψηλές πιέσεις, τα μόρια είναι πιο κοντά και οι ενδομοριακές δυνάμεις γίνονται πιο σημαντικές. Σε χαμηλές θερμοκρασίες, τα μόρια έχουν λιγότερη κινητική ενέργεια και οι δυνάμεις μεταξύ τους έχουν μεγαλύτερη επιρροή.
* πολικά μόρια: Τα αέρια που αποτελούνται από πολικά μόρια (όπως οι υδρατμοί) έχουν ισχυρότερες ενδομοριακές δυνάμεις (αλληλεπιδράσεις διπολικής-διπόλης) και αποκλίνουν περισσότερο από την ιδανική συμπεριφορά αερίου.
Συνοπτικά: Το ιδανικό μοντέλο αερίου προϋποθέτει αμελητέες διαμοριακές δυνάμεις, η οποία είναι μια απλοποίηση που λειτουργεί καλά υπό ορισμένες συνθήκες. Ωστόσο, είναι σημαντικό να θυμάστε ότι τα πραγματικά αέρια έχουν πάντα κάποιο επίπεδο διαμοριακής έλξης.
