Ποιοι επιστήμονες ήρθαν με την έννοια των συζευγμένων ζευγών οξέος-βάσης;

Η έννοια των ζευγών συζευγμένων οξέων-βάσης αποδίδεται σε μεγάλο βαθμό στο Johannes Nicolaus Brønsted και Thomas Martin Lowry , ο οποίος πρότεινε ανεξάρτητα παρόμοιες θεωρίες συμπεριφοράς όξινης βάσης στο 1923 .

Ενώ οι θεωρίες τους αναπτύχθηκαν ξεχωριστά, συχνά αναφέρονται ως η θεωρία Brønsted-Lowry-Lowry-Base .

Εδώ είναι μια κατανομή:

* Brønsted επικεντρώθηκε στη μεταφορά πρωτονίων (Η+) σε αντιδράσεις οξέος-βάσης. Ορίστηκε οξέα ως δωρητές και βάσεις πρωτονίων ως δέκτες πρωτονίων.

* Lowry υπογράμμισε επίσης τη μεταφορά των πρωτονίων Στη θεωρία του, αλλά τόνισε επίσης τη σημασία των ζευγών ηλεκτρονίων στην αντίδραση.

Μαζί, το έργο τους έθεσε τα θεμέλια για την κατανόηση της έννοιας των συζευγμένων ζευγών οξέος-βάσης. Ένα ζευγάρι συζευγμένου οξέος-βάσης αποτελείται από δύο είδη που διαφέρουν από ένα μόνο πρωτόνιο (Η+).

Βασικά σημεία:

* Ένα οξύ δίνει ένα πρωτόνιο για να σχηματίσει τη συζευγμένη βάση του.

* Μια βάση δέχεται ένα πρωτόνιο για να σχηματίσει το συζευγμένο οξύ του.

Για παράδειγμα, στην αντίδραση του HCl (οξύ) με νερό (βάση):

* Η HCl δωρίζει ένα πρωτόνιο στο νερό, σχηματίζοντας CL- (βάση συζευγμένων) και H3O+ (συζευγμένο οξύ).

Ενώ οι Brønsted και Lowry πιστώνεται με την πιο σημαντική δουλειά σε συζυγούς ζεύγους οξέος-βάσης, άλλοι επιστήμονες όπως το Gilbert Newton Lewis Περαιτέρω επέκτεινε τη θεωρία καθορίζοντας οξέα και βάσεις με βάση τη δωρεά και την αποδοχή των ηλεκτρονίων ζεύγους. Ωστόσο, η θεωρία Brønsted-Lowry παραμένει το πιο ευρέως χρησιμοποιούμενο και αποδεκτό πλαίσιο για την κατανόηση της συμπεριφοράς της βάσης οξέος.