Πώς τα ηλεκτρόνια σθένους επηρεάζουν την αντιδραστικότητα;
Δείτε πώς τα ηλεκτρόνια σθένους επηρεάζουν την αντιδραστικότητα:
1. Τάση να επιτευχθεί ένα σταθερό οκτάδα:
* Τα άτομα με ένα πλήρες εξωτερικό κέλυφος (8 ηλεκτρόνια σθένους) θεωρούνται σταθερά και μη αντιδραστικά, όπως τα ευγενή αέρια (He, Ne, AR, κλπ.).
* Atoms with fewer than 8 valence electrons are unstable and tend to react to achieve a stable octet. Αυτό μπορεί να γίνει από:
* Κερδίζοντας ηλεκτρόνια: Τα άτομα με ηλεκτρόνια 5-7 σθένους κερδίζουν εύκολα ηλεκτρόνια για να ολοκληρώσουν το εξωτερικό τους κέλυφος, σχηματίζοντας αρνητικά φορτισμένα ιόντα (Anions). Για παράδειγμα, το οξυγόνο (6 ηλεκτρόνια σθένους) κερδίζει 2 ηλεκτρόνια για να σχηματίσει o
* απώλεια ηλεκτρόνων: Τα άτομα με 1-3 ηλεκτρόνια σθένους τείνουν να χάνουν τα ηλεκτρόνια σθένους τους, σχηματίζοντας θετικά φορτισμένα ιόντα (κατιόντα). Για παράδειγμα, το νάτριο (1 Electron) χάνει 1 ηλεκτρόνιο για να σχηματίσει Na
* Κοινή χρήση ηλεκτρόνων: Τα άτομα με 4 ηλεκτρόνια σθένους τείνουν να μοιράζονται ηλεκτρόνια με άλλα άτομα για να ολοκληρώσουν το εξωτερικό τους κέλυφος, σχηματίζοντας ομοιοπολικούς δεσμούς. Για παράδειγμα, ο άνθρακας (4 σθένος ηλεκτρόνια) μοιράζεται ηλεκτρόνια με άλλα άτομα άνθρακα και άτομα υδρογόνου για να σχηματίσει υδρογονάνθρακες.
2. Ηλεκτροαρνητικότητα:
* Η ηλεκτροαρνητικότητα είναι ένα μέτρο της ικανότητας ενός ατόμου να προσελκύει ηλεκτρόνια σε χημικό δεσμό.
* Τα άτομα με υψηλότερη ηλεκτροαρνητικότητα τείνουν να προσελκύουν ηλεκτρόνια πιο έντονα και είναι πιο πιθανό να κερδίσουν ηλεκτρόνια σε έναν δεσμό, σχηματίζοντας ανιόντα.
* Τα άτομα με χαμηλότερη ηλεκτροαρνητικότητα τείνουν να χάνουν ηλεκτρόνια πιο εύκολα, σχηματίζοντας κατιόντα.
* Η διαφορά στην ηλεκτροαρνητικότητα μεταξύ δύο ατόμων μπορεί να καθορίσει τον τύπο του δεσμού που σχηματίζουν (ιοντικά, ομοιοπολικά, πολικά ομοιοπολικά).
3. Τάσεις αντιδραστικότητας στον περιοδικό πίνακα:
* Σε μια περίοδο: Καθώς μετακινείτε σε μια περίοδο, ο αριθμός των ηλεκτρόνων σθένους αυξάνεται, οδηγώντας σε μείωση του μεταλλικού χαρακτήρα και αύξηση του μη μεταλλικού χαρακτήρα. Αυτό αντικατοπτρίζεται στην αντιδραστικότητα:
* μέταλλα tend to be more reactive on the left side of the period.
* Μη μέταλλα τείνουν να είναι πιο αντιδραστικοί στη δεξιά πλευρά της περιόδου (εξαιρουμένων των ευγενών αερίων).
* Κάτω ομάδα: Καθώς μετακινείτε μια ομάδα, τα ηλεκτρόνια σθένους γίνονται περαιτέρω από τον πυρήνα και χαθούν ευκολότερα. Αυτό οδηγεί σε αύξηση του μεταλλικού χαρακτήρα και αύξηση της αντιδραστικότητας.
Συνοπτικά: Ο αριθμός των ηλεκτρονίων σθένους και η τάση τους να κερδίζουν, να χάνουν ή να μοιράζονται ηλεκτρόνια για να επιτευχθούν ένα σταθερό οκτάτο παίζει κρίσιμο ρόλο στον προσδιορισμό της αντιδραστικότητας ενός ατόμου. Αυτοί οι παράγοντες επηρεάζουν επίσης τις τάσεις της ηλεκτροαρνητικότητας και της αντιδραστικότητας μέσα στον περιοδικό πίνακα.