Τα άτομα με λιγότερα ηλεκτρόνια είναι πιο δραστικά;
* Κανόνας οκτάδων: Τα άτομα προσπαθούν να επιτύχουν μια σταθερή διαμόρφωση με ένα πλήρες εξωτερικό κέλυφος ηλεκτρονίων (συνήθως 8 ηλεκτρόνια). Αυτό είναι γνωστό ως κανόνας οκτάδων.
* Ηλεκτροργατιστικότητα: Τα άτομα με λιγότερα ηλεκτρόνια τείνουν να έχουν χαμηλότερη ηλεκτροαρνητικότητα, πράγμα που σημαίνει ότι είναι λιγότερο πιθανό να προσελκύσουν ηλεκτρόνια από άλλα άτομα.
* συγγένεια ηλεκτρονίων: Τα άτομα με λιγότερα ηλεκτρόνια έχουν συχνά υψηλότερη συγγένεια ηλεκτρονίων, που σημαίνει ότι έχουν ισχυρότερη έλξη για επιπλέον ηλεκτρόνια.
Πώς αυτό οδηγεί στην αντιδραστικότητα:
* Κερδίζοντας ηλεκτρόνια: Τα άτομα με λιγότερα ηλεκτρόνια δέχονται εύκολα ηλεκτρόνια για να γεμίσουν τα εξωτερικά τους κελύφη, καθιστώντας τα ισχυρά μειωτικά παράγοντα (χάνουν ηλεκτρόνια).
* απώλεια ηλεκτρόνων: Ενώ είναι λιγότερο συνηθισμένα, μερικά άτομα με λιγότερα ηλεκτρόνια ενδέχεται να χάσουν ηλεκτρόνια για να επιτύχουν μια σταθερή διαμόρφωση, καθιστώντας τους ισχυρούς οξειδωτικούς παράγοντες (κερδίζουν ηλεκτρόνια).
Παράδειγμα:
* νάτριο (NA): Το νάτριο έχει μόνο ένα ηλεκτρόνιο στο εξωτερικό του κέλυφος. Χάνει εύκολα αυτό το ηλεκτρόνιο για να επιτύχει μια σταθερή διαμόρφωση, καθιστώντας ένα θετικά φορτισμένο ιόν (NA+). Αυτό κάνει το νάτριο εξαιρετικά αντιδραστικό, ειδικά με στοιχεία όπως το χλώριο, το οποίο δέχεται εύκολα ηλεκτρόνια.
Εξαιρέσεις:
* ευγενή αέρια: Τα ευγενή αέρια έχουν ένα πλήρες εξωτερικό κέλυφος ηλεκτρονίων, καθιστώντας τα πολύ μη αντιδραστικά.
* Στοιχεία με ενέργειες υψηλής ιονισμού: Ορισμένα στοιχεία με λιγότερα ηλεκτρόνια μπορεί να έχουν ενέργεια υψηλής ιονισμού, καθιστώντας δύσκολη την απομάκρυνση των ηλεκτρόνων, μειώνοντας έτσι την αντιδραστικότητα τους.
Συνοπτικά:
Αν και δεν είναι καθολικός κανόνας, τα άτομα με λιγότερα ηλεκτρόνια γενικά τείνουν να είναι πιο αντιδραστικά λόγω της επιθυμίας τους να επιτύχουν μια σταθερή διαμόρφωση, κερδίζοντας ή χάνουν ηλεκτρόνια.
