Ποιοι τύποι ατόμων σχηματίζουν τους ηχητικούς δεσμούς;
* Ηλεκτροργατιστικότητα: Αυτό είναι το μέτρο της ικανότητας ενός ατόμου να προσελκύει ηλεκτρόνια σε χημικό δεσμό.
* Μεγάλη διαφορά: Όταν ένα άτομο έχει πολύ υψηλότερη ηλεκτροαρνητικότητα από το άλλο, προσελκύει έντονα τα ηλεκτρόνια του δεσμού. Αυτό οδηγεί στη μεταφορά ηλεκτρονίων και όχι στην κοινή χρήση.
Συγκεκριμένα, οι ιοντικοί δεσμοί συνήθως σχηματίζονται μεταξύ:
* Μέταλλα και μη μέταλλα: Τα μέταλλα τείνουν να έχουν χαμηλή ηλεκτροαρνητικότητα και να χάνουν εύκολα ηλεκτρόνια, ενώ τα μη μέταλλα έχουν υψηλή ηλεκτροαρνητικότητα και κερδίζουν εύκολα ηλεκτρόνια.
* Στοιχεία από την ομάδα 1 &2 (αλκαλικά και αλκαλικά μέταλλα γης) και η ομάδα 16 &17 (χαλκογόνα και αλογόνα): Αυτές οι ομάδες έχουν τις πιο ακραίες διαφορές στην ηλεκτροαρνητικότητα, καθιστώντας τους ιδανικές για τη διαμόρφωση ιοντικών δεσμών.
Παραδείγματα ιοντικών ενώσεων:
* Χλωριούχο νάτριο (NaCl): Το νάτριο (Na) είναι ένα μέταλλο και το χλώριο (CL) είναι μη μέταλλο. Το νάτριο χάνει ένα ηλεκτρόνιο στο χλώριο, σχηματίζοντας ένα θετικά φορτισμένο ιόν νατρίου (Na+) και ένα αρνητικά φορτισμένο ιόν χλωριούχου (cl-), το οποίο στη συνέχεια προσελκύει ο ένας τον άλλον.
* οξείδιο μαγνησίου (MGO): Το μαγνήσιο (mg) είναι ένα μέταλλο και το οξυγόνο (Ο) είναι μη μέταλλο. Το μαγνήσιο χάνει δύο ηλεκτρόνια στο οξυγόνο, σχηματίζοντας ένα θετικά φορτισμένο ιόν μαγνησίου (Mg2+) και ένα αρνητικά φορτισμένο ιόν οξειδίου (Ο2-), τα οποία στη συνέχεια προσελκύουν ο ένας τον άλλον.
Βασικά σημεία που πρέπει να θυμάστε:
* Οι ιοντικοί δεσμοί περιλαμβάνουν τη μεταφορά των ηλεκτρονίων, δεν μοιράζονται.
* Τα προκύπτοντα ιόντα έχουν αντίθετες χρεώσεις , που προσελκύουν ο ένας τον άλλον, σχηματίζοντας τον ιονικό δεσμό.
* Οι ιοντικές ενώσεις είναι τυπικά κρυσταλλικά στερεά σε θερμοκρασία δωματίου.
* Είναι γενικά διαλυτά στο νερό, λόγω της ισχυρής έλξης των μορίων νερού στα φορτισμένα ιόντα.