Όταν θερμαίνεται ένας διαλύτης, μπορεί να διαλύσει περισσότερο τι και λιγότερο τι;
* στερεά: Η θέρμανση ενός διαλύτη αυξάνει την κινητική ενέργεια των μορίων του, προκαλώντας τους να κινούνται ταχύτερα και να συγκρουστούν συχνότερα με τη στερεά διαλυτή ουσία. Αυτή η αυξημένη κίνηση συμβάλλει στη διάσπαση των δεσμών που κρατούν το στερεό μαζί, επιτρέποντας περισσότερο να διαλύονται.
* Αέρια: Τα αέρια βρίσκονται ήδη σε εξαιρετικά ενεργητική κατάσταση. Η θέρμανση ενός διαλύτη καθιστά ακόμη πιο δύσκολο για τα μόρια αερίου να παραμείνουν διαλυμένα, καθώς έχουν περισσότερη ενέργεια για να ξεφύγουν από το διάλυμα.
* υγρά: Η επίδραση της θέρμανσης στη διαλυτότητα των υγρών είναι πιο περίπλοκη και εξαρτάται από τα συγκεκριμένα υγρά. Γενικά, η διαλυτότητα των υγρών μεταξύ τους τείνει να αυξάνεται με τη θερμοκρασία. Ωστόσο, υπάρχουν εξαιρέσεις και η διαλυτότητα ορισμένων ζευγών υγρών μπορεί να μειωθεί με την αύξηση της θερμοκρασίας.
Βασική ιδέα: Η διαλυτότητα μιας ουσίας (στερεό, αέριο ή υγρό) είναι η μέγιστη ποσότητα που μπορεί να διαλύεται σε μια δεδομένη ποσότητα διαλύτη σε συγκεκριμένη θερμοκρασία. Η θερμοκρασία διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στον προσδιορισμό της διαλυτότητας.
