Οι χημικές ουσίες μπορούν να μεταβάλουν τη σύνθεση μιας βοήθειας ουσιών για την κατάρρευση της κατάστασης;
Εδώ είναι:
* Χημικές καιρικές συνθήκες: Αυτός ο τύπος καιρού περιλαμβάνει χημικές αντιδράσεις που αλλάζουν τη σύνθεση των πετρωμάτων και άλλων υλικών.
* Οξείδωση: Ο σίδηρος σε βράχια αντιδρά με οξυγόνο για να σχηματίσει οξείδιο του σιδήρου (σκουριά). Η σκουριά είναι πιο αδύναμη από τον αρχικό σίδερο, προκαλώντας τη θρυμματισμό του βράχου.
* Carbonation: Το διοξείδιο του άνθρακα στην ατμόσφαιρα διαλύεται σε βρόχινα νερά για να σχηματίσει ανθρακικό οξύ. Αυτό το οξύ μπορεί να αντιδράσει με ορυκτά όπως ασβεστόλιθο, σπάζοντας το.
* υδρόλυση: Το νερό μπορεί να αντιδράσει με μέταλλα σε βράχους, να τα σπάσει σε διαφορετικές ενώσεις. Αυτή η διαδικασία είναι ιδιαίτερα σημαντική για τον καιρό του άστρου, ένα κοινό ορυκτό σε βράχους.
* Βιολογικές καιρικές συνθήκες: Οι οργανισμοί όπως οι λειχήνες και τα βακτήρια παράγουν οξέα που μπορούν να διαλύουν τους βράχους. Οι ρίζες των φυτών μπορούν επίσης να ασκήσουν πίεση στους βράχους, προκαλώντας τους να σπάσουν.
Παραδείγματα:
* Acid Rain: Το βρόχινο νερό που έχει μολυνθεί με διοξείδιο του θείου και οξείδια αζώτου από ρύπανση μπορεί να αντιδράσει με βράχους και άλλα υλικά, προκαλώντας τους να διαβρώνουν πιο γρήγορα.
* αλμυρό νερό: Το αλμυρό νερό μπορεί να είναι πολύ διαβρωτικό, ειδικά σε μέταλλα και σκυρόδεμα. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο οι παράκτιες δομές χρειάζονται συχνά ειδική προστασία.
* Ρύπανση: Οι βιομηχανικοί ρύποι όπως η όξινη βροχή και τα βαρέα μέταλλα μπορούν να βλάψουν τα κτίρια, τα μνημεία και άλλες δομές.
Συνολικά, οι χημικές ουσίες διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στις καιρικές συνθήκες, τόσο με τη διάσπαση των ορυκτών όσο και με το να καθιστούν τα υλικά πιο ευάλωτα σε άλλες μορφές καιρικών συνθηκών.
