Εάν προστέθηκαν στερεό υδροξείδιο του νατρίου για να εξουδετερώσουν το HCl, αυτή η αντίστροφη αντίδραση και θα προκαλέσει ανανέωση χλωριούχου;

Ναι, η προσθήκη στερεού υδροξειδίου του νατρίου (ΝΑΟΗ) σε ένα διάλυμα υδροχλωρικού οξέος (HCl) θα εξουδετερώσει το οξύ και ενδεχομένως θα προκαλέσει την ανανέωση των ιόντων χλωριδίου εάν αρχικά κατακρημνίστηκαν. Εδώ είναι γιατί:

* Αντίδραση εξουδετέρωσης: Η αντίδραση μεταξύ NaOH και HCl είναι μια αντίδραση εξουδετέρωσης:

`` `

NaOH (aq) + HCl (aq) → NaCl (aq) + h₂o (l)

`` `

* Σχηματισμός χλωριούχου νατρίου: Η αντίδραση παράγει χλωριούχο νάτριο (NaCl), διαλυτό άλας και νερό (H₂O).

* Χλωρίδια ανανέωσης: Εάν τα ιόντα χλωριούχου ήταν αρχικά μέρος μιας αδιάλυτης ένωσης (όπως το χλωριούχο ασήμι, AGCL), η προσθήκη ΝΑΟΗ θα προκαλούσε τα ιόντα χλωριούχου να αντιδρούν με τα ιόντα υδρογόνου από ΗΟΙ, σχηματίζοντας διαλυτά ιόντα χλωριούχου (CL⁻). Αυτό θα απομακρύνει αποτελεσματικά τα ιόντα χλωριούχου από την αδιάλυτη ένωση και θα του επέτρεπε να διαλύεται.

Σημαντική σημείωση: Το αν τα ιόντα χλωριούχου θα επαναπροσδιορίστηκαν στην πραγματικότητα εξαρτάται από τη συγκεκριμένη ένωση που ήταν αρχικά μέρος του. Ορισμένες ενώσεις χλωριούχου είναι εξαιρετικά αδιάλυτες, ενώ άλλες είναι διαλυτές.

Παράδειγμα:

Εάν είχατε ίζημα χλωριούχου αργύρου (AGCL) σε διάλυμα, η προσθήκη NaOH θα προκαλούσε την ακόλουθη αντίδραση:

`` `

AGCL (S) + NaOH (AQ) + HCl (aq) → NaCl (aq) + ageh (s) + h₂o (l)

`` `

Εδώ, τα ιόντα χλωριούχου θα επανασυνδεθούν, σχηματίζοντας διαλυτό χλωριούχο νάτριο (NaCl). Ωστόσο, το υδροξείδιο του αργύρου (AGOH) εξακολουθεί να είναι αδιάλυτο και θα παραμείνει ως ίζημα.

Συνοπτικά: Η προσθήκη ΝΑΟΗ σε ένα όξινο διάλυμα που περιέχει ιόντα χλωριούχου θα εξουδετερώσει το οξύ και ενδεχομένως θα προκαλέσει ανανέωση των ιόντων χλωριδίου, ανάλογα με την αρχική ένωση που ήταν μέρος του.