Ποια είναι η αρχική λύση εάν ένας κρύσταλλος προστεθεί σε ένα υδατικό προκαλεί πολλά σωματίδια να βγουν από το διάλυμα;
Ο κρύσταλλος ως σπόρος:
* Ο προστιθέμενος κρύσταλλος δρα ως κρυστάλλινος σπόρου . Αυτός ο κρύσταλλος παρέχει μια επιφάνεια με παρόμοια δομή με την διαλυμένη ουσία.
* Αυτή η ομοιότητα επιτρέπει στα διαλυμένα μόρια να συνδέονται με τον κρύσταλλο σπόρου, σχηματίζοντας μια στερεή δομή.
SuperSaturation:
* Πριν προστεθεί ο κρύσταλλος, το διάλυμα είναι πιθανό υπερκορεσμένο . Αυτό σημαίνει ότι περιέχει περισσότερη διαλυμένη διαλυμένη ουσία από ό, τι κανονικά μπορεί να κρατήσει σε αυτή τη θερμοκρασία.
* Η λύση είναι ασταθής σε αυτή την κατάσταση.
πυρήνωση και ανάπτυξη:
* Ο κρύσταλλος σπόρου παρέχει μια θέση πυρήνωσης, ένα μέρος όπου τα διαλυμένα μόρια μπορούν να αρχίσουν να συναρμολογούνται σε μια σταθερή δομή.
* Μόλις εμφανιστεί η πυρήνωση, ο κρύσταλλος αναπτύσσεται προσελκύοντας περισσότερα διαλυμένα μόρια.
Αποτέλεσμα:
* Καθώς όλο και περισσότερα διαλυμένα μόρια συνδέονται με τον κρύσταλλο, η συγκέντρωση της διαλελυμένης ουσίας στο διάλυμα μειώνεται, οδηγώντας σε περισσότερα σωματίδια που βγαίνουν από το διάλυμα.
* Αυτή η διαδικασία συνεχίζεται έως ότου η λύση φτάσει στην ισορροπία, όπου ο ρυθμός διάλυσης ισούται με τον ρυθμό κρυστάλλωσης.
Συνοπτικά, προσθέτοντας ένα κρύσταλλο σε ένα υπερκορεσμένο διάλυμα ενεργοποιεί την κρυστάλλωση, οδηγώντας στο σχηματισμό πιο στερεών σωματιδίων και μείωση της συγκέντρωσης της διαλυμένης ουσίας.
