Όταν ένα n οξύ διαλύεται στο νερό τι συμβαίνει;
1. ιονισμός: Το όξινο μόριο δίνει ένα πρωτόνιο (Η+) σε ένα μόριο νερού. Αυτό σχηματίζει ένα ιόν υδρονίου (Η3Ο+) και τη συζευγμένη βάση του οξέος.
2. αύξηση της συγκέντρωσης Η+: Η παρουσία ιόντων υδρονίου (Η3Ο+) αυξάνει τη συγκέντρωση ιόντων υδρογόνου (Η+) στο διάλυμα.
3. μείωση του pH: Η αύξηση της συγκέντρωσης Η+ μειώνει το ρΗ του διαλύματος. Ένα χαμηλότερο ρΗ υποδηλώνει υψηλότερη οξύτητα.
4. Σχηματισμός ισορροπίας: Ο ιονισμός του οξέος στο νερό είναι τυπικά αναστρέψιμος. Μια ισορροπία δημιουργείται μεταξύ του οξέος, της συζευγμένης βάσης του και του ιόντος υδρονίου.
Παράδειγμα:
Το υδροχλωρικό οξύ (HCl) είναι ένα ισχυρό οξύ που ιονίζει πλήρως το νερό.
HCl (aq) + H2O (L) → H3O + (aq) + cl- (aq)
Σε αυτή την αντίδραση, η HCl δωρίζει ένα πρωτόνιο (Η+) σε ένα μόριο νερού, σχηματίζοντας ένα ιόν υδρονίου (Η3Ο+) και ένα ιόν χλωριούχου (Cl-).
Βασικά σημεία που πρέπει να θυμάστε:
* Η αντοχή ενός οξέος καθορίζει την έκταση στην οποία ιονίζεται στο νερό. Τα ισχυρά οξέα ιονίζουν εντελώς, ενώ τα αδύναμα οξέα ιονίζουν μόνο εν μέρει.
* Το ρΗ ενός διαλύματος είναι ένα μέτρο της οξύτητας ή της αλκαλικότητάς του. Ένα χαμηλότερο ρΗ υποδηλώνει υψηλότερη οξύτητα.
* Η σταθερά ισορροπίας για τον ιονισμό ενός οξέος ονομάζεται σταθερά διάστασης οξέος (ΚΑ).
Συνοπτικά, όταν ένα οξύ διαλύεται στο νερό, δωρίζει ένα πρωτόνιο στο νερό, σχηματίζοντας ιόντα υδρονίου και αυξάνοντας τη συγκέντρωση Η+, που οδηγεί σε χαμηλότερο ρΗ και ένα πιο όξινο διάλυμα.
