Γιατί η μείωση ενός μορίου δίνει αυτή τη μεγαλύτερη πιθανή ενέργεια;
* Η μείωση είναι ένα κέρδος ηλεκτρονίων: Η μείωση είναι μια χημική διαδικασία όπου ένα μόριο κερδίζει ηλεκτρόνια. Αυτό συνήθως συνεπάγεται την προσθήκη ατόμων υδρογόνου (Η) ή την απομάκρυνση των ατόμων οξυγόνου (Ο).
* Η δυναμική ενέργεια εξαρτάται από τη δομή του μορίου: Η πιθανή ενέργεια ενός μορίου καθορίζεται από τη διάταξη των ατόμων του και τους τύπους των δεσμών που έχει.
* Μειωμένα μόρια τείνουν να είναι λιγότερο αντιδραστικά: Η μείωση συχνά οδηγεί σε ένα μόριο με χαμηλότερη πιθανή κατάσταση ενέργειας. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι τα προστιθέμενα ηλεκτρόνια γεμίζουν τροχιακά, δημιουργώντας ένα πιο σταθερό, λιγότερο αντιδραστικό μόριο.
Εδώ είναι ένα παράδειγμα:
* αιθένιο (C2H4) έναντι αιθάνης (C2H6): Το αιθένιο είναι ένας ακόρεστος υδρογονάνθρακας με διπλό δεσμό μεταξύ των ατόμων άνθρακα. Το αιθάνιο είναι ένας κορεσμένος υδρογονάνθρακας με έναν μόνο δεσμό μεταξύ των ατόμων άνθρακα. Το αιθένιο μπορεί να μειωθεί σε αιθάνιο προσθέτοντας άτομα υδρογόνου.
* Πιθανή ενέργεια: Το αιθένιο έχει υψηλότερη δυναμική ενέργεια από το αιθάνιο. Ο διπλός δεσμός στο αιθένιο αποθηκεύει περισσότερη ενέργεια από τον ενιαίο δεσμό στο αιθάνιο. Όταν προστίθενται άτομα υδρογόνου, ο διπλός δεσμός σπάει, απελευθερώνοντας ενέργεια και σχηματίζοντας ένα πιο σταθερό, χαμηλότερο δυνητικό ενεργειακό μόριο (αιθάνιο).
Λοιπόν, γιατί είναι η κοινή εσφαλμένη αντίληψη ότι η μείωση αυξάνει την πιθανή ενέργεια;
Αυτή η εσφαλμένη αντίληψη μπορεί να προκύψει από τη σκέψη για τη μείωση όσον αφορά το "μείωση του αριθμού των ομολόγων", που μερικές φορές μπορεί να οδηγήσει σε υψηλότερη κατάσταση ενέργειας. Ωστόσο, είναι σημαντικό να θυμόμαστε ότι η μείωση είναι ειδικά για την απόκτηση ηλεκτρονίων , όχι απαραίτητα για το σπάσιμο των δεσμών.
Συνοπτικά:
* Η μείωση ενός μορίου συνήθως οδηγεί σε χαμηλότερη πιθανή κατάσταση ενέργειας λόγω του κέρδους των ηλεκτρονίων και της αυξημένης σταθερότητας.
* Η εσφαλμένη αντίληψη σχετικά με τη μείωση της αύξησης της πιθανής ενέργειας μπορεί να προκύψει από την εστίαση στο σπάσιμο των δεσμών, κάτι που δεν συμβαίνει πάντοτε.
