Είναι αλήθεια ότι οι άγνωστες ενώσεις μπορούν συνήθως να αναγνωριστούν με βάση μόνο τις φυσικές τους ιδιότητες.
* Πολλές ενώσεις μοιράζονται παρόμοιες φυσικές ιδιότητες: Πολλές διαφορετικές ενώσεις μπορούν να έχουν πολύ παρόμοια σημεία τήξης, σημεία βρασμού, πυκνότητες και εμφανίσεις. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τις οργανικές ενώσεις όπου υπάρχουν τεράστιοι αριθμοί πιθανών δομών.
* Οι φυσικές ιδιότητες μπορούν να επηρεαστούν από τις ακαθαρσίες: Η παρουσία ακόμη και μικρών ποσοτήτων ακαθαρσιών μπορεί να μεταβάλλει σημαντικά τις φυσικές ιδιότητες μιας ένωσης, καθιστώντας την ταυτοποίηση με βάση αυτές τις ιδιότητες μόνο αναξιόπιστες.
* Οι φυσικές ιδιότητες από μόνα τους δεν αποκαλύπτουν τη δομή: Οι φυσικές ιδιότητες σας λένε για τη συμπεριφορά μιας ένωσης, αλλά δεν σας λένε πώς τα άτομα είναι διατεταγμένα στο μόριο (η δομή του). Αυτή η δομική πληροφορία είναι ζωτικής σημασίας για μια οριστική ταυτοποίηση.
Για μια αξιόπιστη ταυτοποίηση, είναι συνήθως ένας συνδυασμός τεχνικών:
* φασματοσκοπία: Τεχνικές όπως η φασματοσκοπία υπέρυθρων (IR), η φασματοσκοπία πυρηνικού μαγνητικού συντονισμού (NMR) και η φασματομετρία μάζας παρέχουν λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με τη δομή και τη σύνθεση μιας ένωσης.
* χρωματογραφία: Μέθοδοι όπως η χρωματογραφία αερίου (GC) και η υγρή χρωματογραφία υψηλής απόδοσης (HPLC) χωρίζουν διαφορετικές ενώσεις σε ένα μίγμα, επιτρέποντας την ατομική τους ανάλυση.
* Χημικές δοκιμές: Ειδικές χημικές αντιδράσεις μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να επιβεβαιωθεί η παρουσία ορισμένων λειτουργικών ομάδων ή στοιχείων εντός μιας ένωσης.
Συμπερασματικά, ενώ οι φυσικές ιδιότητες παρέχουν χρήσιμες αρχικές πληροφορίες, σπάνια προσφέρουν μια οριστική αναγνώριση από μόνοι τους. Μια πιο ολοκληρωμένη ανάλυση που χρησιμοποιεί διάφορες τεχνικές απαιτείται συνήθως για να εντοπιστούν οριστικά μια άγνωστη ένωση.
