bj
    >> Φυσικές Επιστήμες >  >> Χημική ουσία

Ποια στοιχεία θα γίνουν ένα θετικό ιόν πριν από τη συγκόλληση;

Τα στοιχεία που γίνονται θετικά ιόντα πριν από τη συγκόλληση ονομάζονται μέταλλα .

Εδώ είναι γιατί:

* Μεταλλικός χαρακτήρας: Τα μέταλλα έχουν την τάση να χάσουν ηλεκτρόνια για να επιτευχθούν σταθερή διαμόρφωση ηλεκτρονίων (συνήθως ένα πλήρες εξωτερικό κέλυφος). Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι έχουν σχετικά χαμηλές ενέργειες ιονισμού, που σημαίνει ότι χρειάζεται λιγότερη ενέργεια για την απομάκρυνση ενός ηλεκτρονίου.

* Ηλεκτροποσωτικότητα: Τα μέταλλα είναι ηλεκτρικά, πράγμα που σημαίνει ότι έχουν έντονη τάση να χάσουν ηλεκτρόνια και να σχηματίζουν θετικά ιόντα (κατιόντα).

Παραδείγματα μετάλλων που σχηματίζουν θετικά ιόντα:

* νάτριο (NA): Το νάτριο χάνει ένα ηλεκτρόνιο για να σχηματίσει Na+

* μαγνήσιο (mg): Το μαγνήσιο χάνει δύο ηλεκτρόνια για να σχηματίσει Mg2+

* αλουμίνιο (al): Το αλουμίνιο χάνει τρία ηλεκτρόνια για να σχηματίσει al3+

* IRON (FE): Ο σίδηρος μπορεί να χάσει δύο ή τρία ηλεκτρόνια για να σχηματίσει Fe2+ ή Fe3+

Θυμηθείτε: Ο αριθμός των ηλεκτρονίων που χάνει ένα μέταλλο καθορίζει το φορτίο του προκύπτισης κατιόντος.

Διαφορά μεταξύ αλκοόλ και φαινόλης

Διαφορά μεταξύ αλκοόλ και φαινόλης

Κύρια διαφορά – Οινόπνευμα εναντίον Φαινόλης Οι αλκοόλες και η φαινόλη είναι σημαντικοί υδρογονάνθρακες που περιέχουν τουλάχιστον μία ομάδα υδροξυλίου (–ΟΗ) συνδεδεμένη με έναν κορεσμένο ή έναν αρυλ άνθρακα. Η φαινόλη συχνά κατηγοριοποιείται στον ευρύ όρο αλκοόλες λόγω αυτής της παρουσίας της ομάδας

Διαφορά μεταξύ μαγγανίου και μαγνησίου

Διαφορά μεταξύ μαγγανίου και μαγνησίου

Κύρια διαφορά – Μαγγάνιο vs Μαγνήσιο Ένα χημικό στοιχείο είναι ένα χημικό είδος που αντιπροσωπεύει τα άτομα που έχουν τον ίδιο αριθμό πρωτονίων στον πυρήνα των ατόμων τους. Όλα τα χημικά στοιχεία που έχουν ανακαλυφθεί μέχρι τώρα τοποθετούνται στον περιοδικό πίνακα των στοιχείων. Αυτός ο περιοδικός π

Νόμος του Avogadro – Ορισμός, Τύπος, Παραδείγματα

Νόμος του Avogadro – Ορισμός, Τύπος, Παραδείγματα

Νόμος του Avogadro δηλώνει ότι ο όγκος ενός ιδανικού αερίου είναι ευθέως ανάλογος με τον αριθμό των γραμμομορίων αερίου, υπό συνθήκες σταθερής θερμοκρασίας και πίεσης. Καθώς ο αριθμός των mol ενός αερίου αυξάνεται, ο όγκος αυξάνεται αναλογικά. Αυτό είναι ανεξάρτητο από το μέγεθος των σωματιδίων του