bj
    >> Φυσικές Επιστήμες >  >> Χημική ουσία

Πόσα αντιδραστήρια έχει η ακόλουθη εξίσωση H2O H2 O2;

Αυτό δεν είναι μια ισορροπημένη χημική εξίσωση. Εδώ είναι γιατί:

* Οι χημικές εξισώσεις αντιπροσωπεύουν αντιδράσεις: Μια χημική εξίσωση δείχνει τις χημικές ουσίες που αντιδρούν (αντιδραστήρια) και τις ουσίες που παράγονται (προϊόντα). Το βέλος χωρίζει τις δύο πλευρές.

* Λείπει ένα βέλος: Η εξίσωση που παρείχατε λείπει από το βέλος που σημαίνει την αντίδραση.

* Δεν είναι πλήρης αντίδραση: Ακόμα κι αν υποθέσουμε ότι ένα βέλος υπονοείται, η εξίσωση δεν αντιπροσωπεύει πλήρη αντίδραση. Λείπει πληροφορίες σχετικά με τα προϊόντα.

Για να προσδιορίσετε τον αριθμό των αντιδραστηρίων, χρειάζεστε μια πλήρη χημική εξίσωση όπως αυτή:

2 h₂ + o₂ → 2 h₂o

Σε αυτήν την ισορροπημένη εξίσωση:

* Αντιδραστήρια: H₂ και o₂ (υπάρχουν δύο αντιδραστήρια)

* Προϊόν: Ετησίως

Χρησιμοποιήστε τον αριθμό του Avogadro για να υπολογίσετε τη μάζα ενός μεμονωμένου ατόμου

Χρησιμοποιήστε τον αριθμό του Avogadro για να υπολογίσετε τη μάζα ενός μεμονωμένου ατόμου

Έχετε αναρωτηθεί ποτέ για τη μάζα ενός μόνο ατόμου; Είναι εύκολο να υπολογιστεί! Το μόνο που χρειάζεστε είναι η σχετική ατομική μάζα (ατομικό βάρος) του στοιχείου και ο αριθμός του Avogadro. Δείτε πώς υπολογίζετε τη μάζα ενός μόνο ατόμου και πώς επεκτείνετε την ίδια αρχή για να βρείτε τη μάζα ενός μ

Διαφορά μεταξύ ζύμωσης και αναερόβιας αναπνοής

Διαφορά μεταξύ ζύμωσης και αναερόβιας αναπνοής

Κύρια διαφορά – Ζύμωση έναντι αναερόβιας αναπνοής Η ζύμωση και η αναερόβια αναπνοή είναι δύο τύποι μηχανισμών κυτταρικής αναπνοής που χρησιμοποιούνται για την παραγωγή ATP για τη λειτουργία του κυττάρου. Τόσο η ζύμωση όσο και η αναερόβια αναπνοή συμβαίνουν απουσία οξυγόνου. Χρησιμοποιούν σάκχαρα εξό

Διαφορά μεταξύ L και D ισομερών

Διαφορά μεταξύ L και D ισομερών

Κύρια διαφορά – L vs D ισομερή Οι μονοσακχαρίτες είναι η πιο βασική μορφή σακχάρων. Οι μονοσακχαρίτες μπορούν να συνδυαστούν μεταξύ τους σχηματίζοντας δισακχαρίτες, ολιγοσακχαρίτες και πολυσακχαρίτες. Όλοι οι μονοσακχαρίτες αποτελούνται από άτομα C, H και O διατεταγμένα σε μορφές αλδεΰδης ή κετόνης.