Πώς σχηματίστηκε το Mount St Helens;

Το Mount St. Helens, όπως και πολλά ηφαίστεια στον Βορειοδυτικό Ειρηνικό, σχηματίστηκε από την υποβάθμιση της ωκεάνιας πλάκας Juan de Fuca κάτω από τη βορειοαμερικανική ηπειρωτική πλάκα. Αυτή η διαδικασία δημιούργησε μια αλυσίδα ηφαιστείων γνωστών ως Range Cascade .

Ακολουθεί μια ανάλυση της διαδικασίας:

1. Η πυκνότερη πλάκα Juan de Fuca καταδύεται κάτω από την πλάκα της Βόρειας Αμερικής, σέρνοντας νερό και ιζήματα κάτω με αυτό.

2. τήξη: Η έντονη πίεση και η θερμότητα στη ζώνη υποδιαίρεσης προκαλούν τη λόμτη του βράχου, δημιουργώντας μάγμα.

3. Magma Rising: Το μάγμα, λιγότερο πυκνό από το γύρω βράχο, ανεβαίνει προς την επιφάνεια.

4. Ηφαιστειακή έκρηξη: Όταν το μάγμα φτάσει στην επιφάνεια, εκρήγνυται, δημιουργώντας ένα ηφαίστειο.

Mount St. Helens ειδικά έχει ένα σύνθετο ιστορικό εκρήξεων, με εναλλασσόμενες περιόδους εκρηκτικών εκρήξεων και εκκρεμών εκρήξεων. Η πιο πρόσφατη μεγάλη έκρηξη το 1980 ήταν ένα καταστροφικό γεγονός που άλλαξε δραματικά το τοπίο, αλλά ήταν μόνο ένα κεφάλαιο στη μακρά ιστορία του ηφαιστείου.

Ακολουθούν ορισμένοι βασικοί παράγοντες που συνέβαλαν στον σχηματισμό και τις εκρήξεις του Mount St. Helens:

* Σύνθεση του μάγματος: Το μάγμα στο Mount St. Helens είναι σχετικά ιξώδες, καθιστώντας δύσκολη τη διαφυγή του φυσικού αερίου. Αυτό συμβάλλει στην εκρηκτική φύση των εκρήξεων του.

* Παρουσία νερού: Η παρουσία νερού από την πλάκα υποβιβασμού αλληλεπιδρά με το μάγμα, δημιουργώντας ακόμη μεγαλύτερη πίεση και αυξάνοντας τις δυνατότητες εκρηκτικών εκρήξεων.

* Γεωλογική δομή: Η παρουσία προϋπάρχουσων σφαλμάτων και αδυναμιών στο φλοιό γύρω από το Mount St. Helens παρείχε μονοπάτια για το μάγμα να ανεβαίνει και να εκρήγνυται.

Εν ολίγοις, το Mount St. Helens είναι προϊόν της δυναμικής αλληλεπίδρασης των τεκτονικών πλακών, των ηφαιστειακών διεργασιών και των μοναδικών γεωλογικών χαρακτηριστικών της περιοχής.