Τι εξηγεί η νεφρική υπόθεση;
1. Ένα γιγαντιαίο σύννεφο αερίου και σκόνης (Nebula) καταρρέει κάτω από τη δική του βαρύτητα.
* Αυτό το σύννεφο αποτελείται κυρίως από υδρογόνο και ήλιο, με μερικά βαρύτερα στοιχεία.
* Η κατάρρευση αναγκάζει το σύννεφο να περιστρέφεται γρηγορότερα και να ισοπεδώσει σε σχήμα δίσκου.
2. Το κέντρο του δίσκου γίνεται πυκνότερο και θερμότερο, που τελικά σχηματίζεται ο ήλιος.
* Η έντονη βαρύτητα του ήλιου συνεχίζει να τραβάει υλικό από τον περιβάλλοντα δίσκο.
3. Το υπόλοιπο υλικό στο δίσκο συσσωρεύεται μαζί, σχηματίζοντας πλανήτες.
* Οι πλανήτες είναι μικρά, βραχώδη σώματα που συγκρούονται και συσσωρεύονται για να σχηματίσουν μεγαλύτερα αντικείμενα.
* Οι εσωτερικοί πλανήτες (υδράργυρος, Αφροδίτη, Γη και Άρης) αποτελούνται κυρίως από βράχο και μέταλλο, επειδή η θερμότητα από τον ήλιο οδήγησε μακριά ελαφρύτερα στοιχεία.
4. Περαιτέρω έξω στο δίσκο, όπου είναι ψυχρότερο, πατάτες και αέρια επίσης συμπυκνώνονται, σχηματίζοντας τους γίγαντες αερίου (Δία, Κρόνος, Ουρανός και Ποσειδώνας).
* Αυτοί οι πλανήτες είναι πολύ μεγαλύτεροι από τους εσωτερικούς πλανήτες και έχουν μια παχιά ατμόσφαιρα υδρογόνου, ήλιου και μεθανίου.
5. Με την πάροδο του χρόνου, οι πλανήτες σαρώνουν τα περισσότερα από τα υπόλοιπα συντρίμμια στο δίσκο.
* Αυτή η διαδικασία αφήνει πίσω του μερικά μικρότερα σώματα όπως οι αστεροειδείς και οι κομήτες.
Η υπόθεση των νεφαλδίδων υποστηρίζεται από πολλές παρατηρήσεις, όπως:
* Οι σχεδόν κυκλικές τροχιές των πλανητών γύρω από τον Ήλιο.
* Η παρουσία ενός δίσκου αερίου και σκόνης γύρω από άλλα νεαρά αστέρια.
* Η σύνθεση των πλανητών και άλλων σωμάτων στο ηλιακό μας σύστημα.
Είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η υπόθεση των νεφαλδίδων είναι συνεχώς βελτιωμένη καθώς γίνονται νέες ανακαλύψεις, αλλά παραμένει η πιο ευρέως αποδεκτή θεωρία για το σχηματισμό του ηλιακού μας συστήματος.
