Γιατί ο αριθμός οξείδωσης όλων των μετάλλων στον περιοδικό πίνακα έχουν θετική φόρτιση;
Γιατί τα περισσότερα μέταλλα έχουν θετικούς αριθμούς οξείδωσης:
* Ηλεκτροργατιστικότητα: Τα μέταλλα είναι γενικά λιγότερο ηλεκτροαρνητικά από τα μη μέταλλα. Αυτό σημαίνει ότι έχουν μια ασθενέστερη έλξη για τα ηλεκτρόνια. Σε ένα χημικό δεσμό με μη μέταλλο, το μέταλλο θα τείνει να χάσει ηλεκτρόνια, με αποτέλεσμα ένα θετικό φορτίο.
* Τάση να χάσετε ηλεκτρόνια: Τα μέταλλα συνήθως έχουν χαμηλότερη ενέργεια ιονισμού (η ενέργεια που απαιτείται για την απομάκρυνση ενός ηλεκτρονίου). Αυτό τους καθιστά πιο πιθανό να χάσουν ηλεκτρόνια και να σχηματίζουν θετικά ιόντα.
Εξαιρέσεις:
* Mercury (Hg): Ο υδράργυρος μπορεί να σχηματίσει σταθερές ενώσεις με άλλα μέταλλα, όπου παρουσιάζει αρνητικό αριθμό οξείδωσης. Για παράδειγμα, σε αμαλγάματα υδραργύρου (κράματα υδραργύρου και άλλων μετάλλων), ο υδράργυρος μπορεί να έχει αρνητικό αριθμό οξείδωσης.
* Μεταβατικά μέταλλα: Τα μεταβατικά μέταλλα μπορούν να παρουσιάσουν μια ποικιλία αριθμών οξείδωσης, τόσο θετικών όσο και αρνητικών, ανάλογα με το χημικό περιβάλλον και τα άλλα στοιχεία που συνδέονται με. Για παράδειγμα, στο σύνθετο υπερμαγγανικό κάλιο (kmno₄), το μαγγάνιο (MN) έχει αριθμό οξείδωσης +7.
* Σπάνιες περιπτώσεις: Σε μερικές εξαιρετικά ασυνήθιστες ενώσεις, άλλα μέταλλα μπορεί επίσης να εμφανίζουν αρνητικούς αριθμούς οξείδωσης.
Συνοπτικά:
Ενώ είναι μια κοινή τάση για τα μέταλλα να έχουν θετικούς αριθμούς οξείδωσης λόγω της ηλεκτροαρνητικότητας και της τάσης τους να χάσουν ηλεκτρόνια, δεν είναι καθολικός κανόνας. Υπάρχουν εξαιρέσεις, ιδιαίτερα με μεταβατικά μέταλλα και ορισμένες συγκεκριμένες ενώσεις.
