Τι χαρακτηρίζει τον δεσμό μεταξύ δύο πανομοιότυπων ατόμων;
1. Μη πολικός ομοιοπολικός δεσμός: Ο δεσμός είναι πάντα μη πολικός ομοιοπολικός δεσμός . Αυτό σημαίνει ότι τα ηλεκτρόνια μοιράζονται εξίσου μεταξύ των δύο ατόμων, με αποτέλεσμα να μην έχουν μερική επιβάρυνση σε κανένα άτομο. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι τα δύο πανομοιότυπα άτομα έχουν την ίδια ηλεκτροαρνητικότητα, που σημαίνει ότι έχουν ίση έλξη στα κοινόχρηστα ηλεκτρόνια.
2. Ίση κοινή χρήση ηλεκτρονίων: Τα δύο άτομα συμβάλλουν σε ίσο αριθμό ηλεκτρονίων στον δεσμό, με αποτέλεσμα την ισορροπημένη κατανομή της πυκνότητας ηλεκτρονίων. Αυτή η ίση κατανομή των ηλεκτρονίων συμβάλλει στη μη πολική φύση του δεσμού.
3. Υψηλή δύναμη δεσμού: Οι δεσμοί μεταξύ πανομοιότυπων ατόμων τείνουν να είναι ισχυρότερα από τους δεσμούς μεταξύ διαφορετικών ατόμων, λόγω της ίσης κατανομής των ηλεκτρονίων και της απουσίας οποιασδήποτε διπολικής στιγμής. Αυτός ο ισχυρός δεσμός συμβάλλει στη σταθερότητα των μορίων που σχηματίζονται από αυτά τα άτομα.
4. Χωρίς διπολική στιγμή: Όπως αναφέρθηκε παραπάνω, η ίση κατανομή των ηλεκτρονίων σημαίνει ότι δεν υπάρχει διαχωρισμός του φορτίου μέσα στο μόριο. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα μια μηδενική διπολική στιγμή , συμβάλλοντας περαιτέρω στη μη πολική φύση του δεσμού.
Παραδείγματα:
* Ο δεσμός H-H σε αέριο υδρογόνου (H2): Και τα δύο άτομα υδρογόνου έχουν την ίδια ηλεκτροαρνητικότητα, με αποτέλεσμα την ίση κατανομή των ηλεκτρονίων.
* o =o δεσμός σε αέριο οξυγόνου (o2): Και τα δύο άτομα οξυγόνου έχουν την ίδια ηλεκτροαρνητικότητα, οδηγώντας σε μη πολικό ομοιοπολικό δεσμό.
* δεσμός CL-Cl σε αέριο χλωρίου (CL2): Και τα δύο άτομα χλωρίου έχουν την ίδια ηλεκτροαρνητικότητα, με αποτέλεσμα την ίση κατανομή των ηλεκτρονίων.
Συνοπτικά: Ο δεσμός μεταξύ δύο πανομοιότυπων ατόμων χαρακτηρίζεται από μη πολικό ομοιοπολικό δεσμό, ίση κατανομή ηλεκτρονίων, υψηλής αντοχής δεσμού και μηδενική διπολική στιγμή. Αυτές οι ιδιότητες καθιστούν αυτούς τους δεσμούς εξαιρετικά σταθερούς και συμβάλλουν στις μοναδικές ιδιότητες των μορίων που σχηματίζουν.
