Γιατί το σημείο τήξης του αιθοϊκού οξέος είναι υψηλότερο από το προποϊκό οξύ;

Έχετε δίκιο, το σημείο τήξης του αιθοϊκού οξέος (οξικό οξύ) είναι υψηλότερο από το προποϊκό οξύ, παρόλο που το προποϊκό οξύ έχει υψηλότερο μοριακό βάρος. Αυτό φαίνεται αντίθετο, αλλά εδώ γιατί:

δεσμός υδρογόνου:

* Αιθοϊκό οξύ: Το μικρό μέγεθος του μορίου αιθοϊκού οξέος επιτρέπει την ισχυρή δέσμευση υδρογόνου μεταξύ των μορίων. Τα άτομα υδρογόνου που συνδέονται με το οξυγόνο είναι πολύ πολικά και μπορούν να σχηματίσουν ισχυρές αλληλεπιδράσεις με τα άτομα οξυγόνου γειτονικών μορίων. Αυτοί οι ισχυροί δεσμοί υδρογόνου δημιουργούν μια πιο διατεταγμένη και σταθερή δομή στην στερεά κατάσταση, απαιτώντας περισσότερη ενέργεια για να σπάσει και να λιώσει.

* προποϊκό οξύ: Το μεγαλύτερο μέγεθος του προποϊκού οξέος εισάγει μια μη πολική αλυσίδα υδρογονανθράκων (ch₂ch₃). Αυτή η αλυσίδα διαταράσσει το αποτελεσματικό δίκτυο συγκόλλησης υδρογόνου που υπάρχει στο αιθοϊκό οξύ. Η μακρύτερη αλυσίδα καθιστά πιο δύσκολο για τα μόρια να συσκευάσουν στενά μαζί, εξασθενίζοντας τις συνολικές διαμοριακές δυνάμεις.

Άλλοι παράγοντες που πρέπει να ληφθούν υπόψη:

* Μοριακό βάρος: Ενώ το προποϊκό οξύ έχει υψηλότερο μοριακό βάρος, αυτό γενικά οδηγεί σε ισχυρότερες δυνάμεις διασποράς του Λονδίνου (LDFs) που είναι ασθενέστερες από τους δεσμούς υδρογόνου.

* διακλάδωση: Η διακλάδωση μπορεί να διαταράξει τη συσκευασία μορίων, μειώνοντας τις ενδομοριακές δυνάμεις.

Συνοπτικά: Το ισχυρότερο δίκτυο συγκόλλησης υδρογόνου στο αιθανοϊκό οξύ, λόγω του μικρότερου μεγέθους του και της έλλειψης μιας μεγάλης μη πολικής αλυσίδας, υπερβαίνει τα ασθενέστερα LDFs στο προποϊκό οξύ. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα ένα υψηλότερο σημείο τήξης για αιθοϊκό οξύ.