Ποιος παράγοντας ξήρανσης χρησιμοποιείται για να στεγνώσει τα περισσότερα αέρια;
για γενική ξήρανση:
* Χλωριούχο ασβέστιο (CaCl2): Σχετικά φθηνά και αποτελεσματικά, αλλά όχι κατάλληλα για πολύ ξηρά αέρια.
* Υδροξείδιο του νατρίου (NAOH): Αποτελεσματική για την ξήρανση πολλών αερίων, αλλά μπορεί να αντιδράσει με ορισμένα όξινα αέρια.
* θειικό μαγνήσιο (MGSO4): Συνήθως ονομάζεται "πράκτορας ξήρανσης", είναι καλό για την ξήρανση οργανικών διαλυτών και μερικά αέρια.
* Gel Silica (SiO2): Πολύ αποτελεσματικό αλλά πιο ακριβό από άλλες επιλογές.
για εξαιρετικά ξηρά αέρια:
* Πεντοξείδιο του φωσφόρου (P2O5): Πολύ ισχυρό αποξηραμένο, ικανό να επιτύχει πολύ χαμηλές πιέσεις υδρατμών.
* Μοριακά κόσκινα: Κρυσταλλικά υλικά με συγκεκριμένα μεγέθη πόρων που προσροφούν επιλεκτικά μόρια νερού.
* Zeolites: Παρόμοια με τα μοριακά κόσκινα, αλλά με διαφορετικές δομές και εφαρμογές πόρων.
Άλλοι παράγοντες που πρέπει να ληφθούν υπόψη:
* Χημική αντιδραστικότητα: Μερικοί παράγοντες ξήρανσης μπορούν να αντιδράσουν με το στεγνό του αέριο, ενδεχομένως να επηρεάσει την καθαρότητά του ή να δημιουργήσει ανεπιθύμητα υποπροϊόντα.
* Επιλεκτικότητα: Μερικοί παράγοντες ξήρανσης είναι πιο επιλεκτικοί για το νερό από άλλους, κάτι που είναι σημαντικό εάν υπάρχουν άλλες ακαθαρσίες.
* Θερμοκρασία: Η αποτελεσματικότητα ενός παράγοντα ξήρανσης μπορεί να ποικίλει ανάλογα με τη θερμοκρασία.
* Κόστος: Οι παράγοντες ξήρανσης μπορεί να ποικίλουν σημαντικά στην τιμή και η επιλογή θα πρέπει να αντικατοπτρίζει τον προϋπολογισμό και την εφαρμογή.
Επομένως, η επιλογή του καλύτερου παράγοντα ξήρανσης απαιτεί προσεκτική εξέταση των ειδικών απαιτήσεων του στεγνούμενου αερίου.