Γιατί εμφανίζονται οι περισσότεροι σεισμοί στα τεκτονικά όρια πλάκας;
* Κίνηση πλάκας: Οι τεκτονικές πλάκες της Γης κινούνται συνεχώς, αν και πολύ αργά. Αυτές οι κινήσεις μπορεί να είναι:
* CONTERGENT: Οι πλάκες συγκρούονται, πιέζοντας μεταξύ τους (π.χ., τα Ιμαλάια σχηματίστηκαν λόγω της σύγκρουσης των ινδικών και ευρασιατικών πλακών).
* Divergent: Οι πλάκες απομακρύνονται, δημιουργώντας νέα κρούστα (π.χ., η μέση Ατλαντική κορυφογραμμή).
* Μετασχηματισμός: Οι πλάκες ολισθαίνουν οριζόντια ο ένας τον άλλον (π.χ. το σφάλμα του San Andreas στην Καλιφόρνια).
* άγχος και στέλεχος: Καθώς αλληλεπιδρούν οι πλάκες, ασκούν πίεση και τριβή ο ένας στον άλλο. Αυτό δημιουργεί άγχος και πίεση μέσα στο φλοιό της Γης.
* Βλάβη: Το άγχος τελικά ξεπερνά τη δύναμη των βράχων, προκαλώντας τους να σπάσουν και να σπάσουν. Αυτό δημιουργεί ένα σφάλμα, ένα επίπεδη κάταγμα ή ζώνη καταγμάτων όπου έχει συμβεί κίνηση.
* σεισμός: Όταν τα βράχια κατά μήκος ενός σφάλματος ξαφνικά γλιστρούν ο ένας στον άλλο, απελευθερώνουν αποθηκευμένη ενέργεια με τη μορφή σεισμικών κυμάτων, τα οποία βιώνουμε ως σεισμός.
Συνοπτικά:
* Τα όρια πλάκας είναι ζώνες ενεργού γεωλογικής δραστηριότητας.
* Η σταθερή κίνηση και η αλληλεπίδραση των πλακών παράγουν στρες και πίεση.
* Αυτή η τάση οδηγεί σε θραύση και κίνηση κατά μήκος των σφαλμάτων.
* Η ξαφνική απελευθέρωση της ενέργειας κατά τη διάρκεια της κίνησης σφάλματος προκαλεί σεισμούς.
Ενώ οι περισσότεροι σεισμοί εμφανίζονται στα όρια της πλάκας, μερικοί μπορεί να εμφανιστούν μέσα σε πλάκες, που ονομάζονται σεισμοί ενδοπλάνσεων . Αυτά συχνά προκαλούνται από αρχαίες γραμμές σφάλματος που εξακολουθούν να είναι ενεργές ή από την κίνηση του μάγματος μέσα στην κρούστα της Γης.
