Μπορεί το άζωτο να σχηματίσει ιοντικό δεσμό;
* Υψηλή ηλεκτροαρνητικότητα: Το άζωτο έχει υψηλή ηλεκτροαρνητικότητα (3.04 στην κλίμακα Pauling), που σημαίνει ότι προσελκύει σθεναρά ηλεκτρόνια. Αυτό καθιστά πιο πιθανό να κερδίσει ηλεκτρόνια για να σχηματίσει ανιονικά είδη (όπως n³⁻) παρά να χάσουν ηλεκτρόνια για να σχηματίσουν ένα κατιόν.
* Μεγάλη ενέργεια ιονισμού: Χρειάζεται μια σημαντική ποσότητα ενέργειας για να απομακρυνθούν τα ηλεκτρόνια από άτομα αζώτου. Αυτό καθιστά το σχηματισμό ενός θετικού ιόντος αζώτου (n⁺) εξαιρετικά δυσμενής.
Εξαιρέσεις:
Ενώ είναι σπάνιο, υπάρχουν κάποιες εξαιρέσεις:
* Νιτρίδια: Το άζωτο μπορεί να σχηματίσει ιοντικές ενώσεις που ονομάζονται νιτρίδια με εξαιρετικά ηλεκτροθετικά μέταλλα όπως το λίθιο, το νάτριο και το ασβέστιο. Σε αυτές τις ενώσεις, το άζωτο υπάρχει ως ανιόν N³⁻. Για παράδειγμα, Li₃n (νιτρίδιο λιθίου).
Ωστόσο, είναι σημαντικό να σημειώσετε:
* Ακόμη και στα νιτρίδια, η συγκόλληση θεωρείται συχνά μερικώς ομοιοπολική, δηλαδή υπάρχει κάποιος βαθμός κατανομής ηλεκτρονίων.
* Το άζωτο είναι πολύ πιο πιθανό να σχηματίσει ομοιοπολικούς δεσμούς, όπου μοιράζεται ηλεκτρόνια με άλλα άτομα. Αυτό οφείλεται στην ικανότητά του να σχηματίζει τριπλούς δεσμούς (όπως στο N₂ Gas) και την τάση της να ολοκληρώσει την οκτάδα του κερδίζοντας τρία ηλεκτρόνια.
Συνοπτικά:
Ενώ το άζωτο μπορεί να σχηματίσει τεχνικά ιοντικούς δεσμούς σε ορισμένες περιπτώσεις, είναι πολύ πιο συνηθισμένο να σχηματίζει ομοιοπολικούς δεσμούς λόγω της υψηλής ηλεκτροαρνητικότητας και της μεγάλης ενέργειας ιονισμού.
