Πώς ξέρετε εάν μια ουσία είναι διαλυτή ή αδιάκοπη;
1. Χρήση γενικών κανόνων διαλυτότητας:
* Γενικοί κανόνες: Αυτές είναι ευρείες οδηγίες που μπορούν να σας βοηθήσουν να προβλέψετε τη διαλυτότητα:
* Τα περισσότερα άλατα που περιέχουν κατιόντα αλκαλικών μετάλλων (Li+, Na+, K+, Rb+, Cs+) και το ιόν αμμωνίου (NH4+) είναι διαλυτά.
* Τα περισσότερα άλατα που περιέχουν το ιόν νιτρικών (ΝΟ3-) είναι διαλυτά.
* Τα περισσότερα άλατα που περιέχουν το ιόν χλωριούχου (cl-) είναι διαλυτά, εκτός από αυτά που περιέχουν Ag+, Pb2+και Hg22+
* Τα περισσότερα άλατα που περιέχουν το ιόν βρωμιδίου (Br-) είναι διαλυτά, εκτός από εκείνα που περιέχουν Ag+, Pb2+και Hg22+
* Τα περισσότερα άλατα που περιέχουν το ιόν ιωδιούχου (Ι-) είναι διαλυτά, εκτός από εκείνα που περιέχουν Ag+, Pb2+και Hg22+
* Τα περισσότερα άλατα που περιέχουν το θειικό ιόν (SO42-) είναι διαλυτά, εκτός από εκείνα που περιέχουν BA2+, SR2+, CA2+και PB2+
* Τα περισσότερα άλατα που περιέχουν το ανθρακικό ιόν (CO32-) είναι αδιάλυτα, εκτός από εκείνα που περιέχουν αλκαλικά μέταλλα και αμμώνιο.
* Τα περισσότερα άλατα που περιέχουν το φωσφορικό ιόν (PO43-) είναι αδιάλυτα, εκτός από εκείνα που περιέχουν αλκαλικά μέταλλα και αμμώνιο.
* Τα περισσότερα υδροξείδια (ΟΗ-) είναι αδιάλυτα, εκτός από εκείνα που περιέχουν αλκαλικά μέταλλα και Ca2+, Sr2+και Ba2+
* Τα περισσότερα σουλφίδια (S2-) είναι αδιάλυτα, εκτός από εκείνα που περιέχουν αλκαλικά μέταλλα, μέταλλα αλκαλικής γης και αμμωνίου
* Εξαιρέσεις: Είναι σημαντικό να θυμάστε ότι αυτοί είναι γενικοί κανόνες και υπάρχουν πάντα εξαιρέσεις. Για παράδειγμα, ενώ τα περισσότερα χλωρίδια είναι διαλυτά, το χλωριούχο ασήμι (AGCL) δεν είναι.
2. Πειραματισμός:
* Διάλυση: Ο πιο απλός τρόπος για τον προσδιορισμό της διαλυτότητας είναι απλά να δοκιμάσετε τη διάλυση της ουσίας σε έναν διαλύτη (συνήθως νερό). Εάν η ουσία εξαφανιστεί εντελώς, είναι διαλυτή. Εάν παραμένει αδιάλυτο, είναι αδιάλυτο.
3. Χρησιμοποιώντας ένα διάγραμμα διαλυτότητας:
* Διαγράμματα αναφοράς: Τα εγχειρίδια της χημείας και οι ηλεκτρονικοί πόροι περιλαμβάνουν συχνά διαγράμματα διαλυτότητας που απαριθμούν τη διαλυτότητα διαφορετικών ενώσεων σε συγκεκριμένους διαλύτες. Αυτά τα διαγράμματα παρέχουν μια ολοκληρωμένη επισκόπηση των δεδομένων διαλυτότητας.
4. Κατανόηση της πολικότητας:
* "Όπως διαλύεται όπως": Αυτή η αρχή δηλώνει ότι οι ουσίες με παρόμοιες πολικότητες τείνουν να διαλύονται μεταξύ τους. Οι πολικές ουσίες (όπως το νερό) διαλύουν τις πολικές ουσίες (όπως το αλάτι επιτραπέζιου), ενώ οι μη πολικές ουσίες (όπως το πετρέλαιο) διαλύουν μη πολικές ουσίες (όπως τα λίπη).
5. Λαμβάνοντας υπόψη τη θερμοκρασία:
* Εφέ θερμοκρασίας: Η διαλυτότητα συχνά αυξάνεται με τη θερμοκρασία. Για παράδειγμα, η ζάχαρη είναι πιο διαλυτή σε ζεστό νερό από ό, τι σε κρύο νερό.
Σημαντική σημείωση:
Η διαλυτότητα είναι συχνά θέμα πτυχίου. Μια ουσία μπορεί να θεωρηθεί "αδιάλυτη" αν διαλύεται μόνο σε πολύ μικρό ποσό, αλλά εξακολουθεί να είναι τεχνικά διαλυτή.
